Complementaire Geneeskunde: 3 Verrassende Lessen uit de Praktijk

Gastcolumn door Wanda Visser, general manager VitOrtho Voedingssupplementen

Zo langzamerhand begin ik in te burgeren in het wereldje van de complementaire geneeskunde. Toen ik ruim anderhalf jaar geleden aantrad bij VitOrtho, was ik nog een buitenstaander afkomstig uit een totaal ander werkveld. Daarom kostte het wel even tijd om me alle ins en outs van deze sector eigen te maken. Een groot voordeel is echter dat ik dat met een frisse, nieuwe blik kon doen.

Nieuw is die blik inmiddels niet meer, maar ik hoop deze wel altijd fris te houden. Dat verhoogt het werkplezier en biedt de beste mogelijkheden om essentieel bij te kunnen dragen. Een hoogtepunt in mijn ‘leerproces’ vormde het congres in juni, Eyeopener. Een dergelijk evenement is best een klus om tot in details voor te bereiden. Met het hele team hebben we flink onze schouders eronder gezet. Voor mij was alles wat daarmee te maken had compleet nieuw en ik had werkelijk geen idee hoe de dag uiteindelijk zou verlopen. Natuurlijk was er een draaiboek en hoorde ik de verhalen over de voorgaande congressen, maar toch was het lastig om het beeld voor mezelf concreet te maken.

Een beetje plankenkoorts zal daar wellicht ook wel wat mee te maken hebben gehad.

Ik had er wel alle vertrouwen in dat het goed zou komen. Mijn verwachtingen werden echter overtroffen. Ten eerste wat het onderwerp betrof, ik was compleet verrast. Het oog. Nooit bij stilgestaan dat zo’n klein zintuig zóveel facetten bevat waarover je wat kan vertellen. Bijvoorbeeld dat de meeste vitamine A daar is opgeslagen. Of het verband tussen het ‘derde oog’ en de pijnappelklier, mooie benadering vond ik dat. En dan de uitleg over EMDR, met oogbewegingen trauma’s verwerken. Ik heb heel wat geleerd!

Ook over de ‘cultuur’ van het complementaire werkveld. De betrokkenheid die zich uitte doordat de deelnemers heel relevante vragen bleven stellen waaruit bleek dat ze heel goed naar de presentaties hadden geluisterd. Best een prestatie om met zo’n intensief programma de hele dag vol aandacht te blijven. Dat bleek dus geen probleem. Het viel me op dat er onderling ook veel kennis werd gedeeld. Ondanks hier en daar tegenstellingen en verschillende meningen bleef het gesprek heel open en luisterde iedereen goed naar elkaar.

Allemaal inzichten die me blij maken dat ik nu werk in de complementaire branche. Natuurlijk, niet alles daarin is positief. De wet- en regelgeving vind ik best lastig. Daar moeten we met onze producten voortdurend rekening mee houden. Dat betekent herhaaldelijk doseringen aanpassen aan weer nieuwe richtlijnen en ook oppassen wat je erover communiceert, want voor je het weet heb je weer een overheidsregel overtreden. Dat is iets wat ik totaal niet gewend ben. Misschien blijf ik dat ook wel moeilijk vinden.

Een ongemak dat ik graag op de koop toeneem, want er staat iets tegenover dat veel zwaarder voor mij weegt. Namelijk een branche waarin ieder die er deel van uitmaakt, gedreven is om het gezamenlijke doel te verwezenlijken: Nederland gezonder maken. Fantastisch dat ik, samen met alle gemotiveerde VitOrtho-medewerkers, daaraan mag bijdragen.

www.vitortho.nl

Wat wetenschap zegt over de onderwerpen van het congres

De congresthema’s die Wanda Visser noemt, raken aan onderwerpen binnen de complementaire geneeskunde waar ook buiten die wereld het nodige onderzoek naar is gedaan. Vitamine A speelt bijvoorbeeld een cruciale rol in het gezichtsvermogen: het is onmisbaar voor de aanmaak van rodopsine, het lichtgevoelige pigment in het netvlies. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is een tekort aan vitamine A wereldwijd nog altijd een belangrijke oorzaak van vermijdbare blindheid bij kinderen, met naar schatting 250.000 tot 500.000 kinderen die jaarlijks blind worden door een tekort. Ook minder ernstige tekorten kunnen leiden tot nachtblindheid, zoals beschreven in een overzichtsartikel in PMC (PMC3936686).

De pijnappelklier, ook wel epifyse genoemd, wordt in sommige tradities het ‘derde oog’ genoemd, een beeldspraak die verwijst naar de rol van dit kliertje bij het reguleren van het slaap-waakritme via de aanmaak van melatonine. Wetenschappelijk gezien is dit geen letterlijk oog, maar de vergelijking is wel functioneel: net als het oog reageert de pijnappelklier op licht en duisternis om het lichaam te helpen zich aan te passen aan de tijd van de dag.

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing), de therapievorm met oogbewegingen die Wanda Visser noemt, is inmiddels een van de meest onderzochte behandelmethoden voor trauma. De World Health Organization erkent EMDR als eerstekeuzebehandeling bij posttraumatische stressstoornis, en een systematische review in PMC (PMC5997931) bevestigt dat de methode effectief is in het verminderen van traumasymptomen, al is meer onderzoek met grotere groepen nog wenselijk.

Veelgestelde vragen over complementaire geneeskunde

Wat maakt complementaire geneeskunde anders dan reguliere zorg?

Complementaire geneeskunde wordt meestal ingezet naast reguliere behandelingen, met aandacht voor voeding, leefstijl en het ondersteunen van het lichaam als geheel, in plaats van uitsluitend het bestrijden van klachten.

Is EMDR wetenschappelijk erkend?

Ja. EMDR wordt door onder andere de World Health Organization en de American Psychological Association erkend als effectieve, evidence-based behandeling voor posttraumatische stressstoornis.

Waarom is vitamine A belangrijk voor de ogen?

Vitamine A is nodig voor de aanmaak van rodopsine, het lichtgevoelige pigment in het netvlies dat essentieel is om te kunnen zien, vooral bij weinig licht.

Wat doet de pijnappelklier precies?

De pijnappelklier maakt melatonine aan en helpt zo het slaap-waakritme te reguleren op basis van licht en duisternis.

Meer lezen over onderwerpen uit de complementaire geneeskunde? Bekijk ook de andere artikelen op het thema NWP Magazine 2022.