Geweldig nieuws! De groei van onze beroepsvereniging zet goed door. Het aantal nieuwe aanmeldingen van leden en studentleden is maar liefst 10% gestegen ten opzichte van vorig jaar. We zullen onze kersverse NWP-collega’s verwelkomen met een speciale dag voor nieuwe leden. Als dit blad bij je op de mat valt, is die net achter de rug.
Ook achter ons ligt de algemene ledenvergadering (alv) op 12 oktober bij Van der Valk in Veenendaal. Dorothé Lueb van opleidingscentrum Evenwijs heeft die dag een lezing verzorgd over neurodegeneratieve aandoeningen als de ziekte van Parkinson en dementie. Geen vrolijk onderwerp, maar wel heel actueel en belangrijk. Want het gaat om aandoeningen die steeds vaker voorkomen in onze samenleving. Niet alleen door de vergrijzing, maar ook door ongezonde leefwijzen.
Voorafgaand aan de lezing heb je kunnen horen wat in onze vereniging allemaal op dit moment ‘onder constructie’ is. Zo was er een uitgebreide uitleg over de automatisering van ons administratiesysteem en de overdracht daarvan aan de NFG.
Waarom hebben we daartoe besloten en wat ging eraan vooraf. Andere ontwikkelingen zijn de voorbereidingen om intervisiebijeenkomsten te gaan begeleiden, zodat de deelnemers er meer profijt van hebben. En we zullen als bestuursleden vaker opleidingsinstituten bezoeken, nog kritischer kijken wie we als NWP accrediteren en welke nieuwe opleidingen daar ook voor in aanmerking komen.
Veel van de plannen hebben als doel de NWP toekomstbestendig te maken. Dat is niet alleen in het belang van de vereniging zelf, maar ook van alle aangesloten therapeuten afzonderlijk. Die hebben ons als bestuur al vaker signalen gegeven dat we voort moeten maken. Maar als je goede resultaten wilt, moet je alles zorgvuldig voorbereiden en geduld hebben.
Daar moest ik vanochtend nog aan denken toen ik mijn kippen naar buiten liet. Zoals je weet ben ik dol op dieren. Ik heb een aantal honden, maar sinds een week of zes houd ik ook kippen: dubbelgezoomde Barnevelders. Ik heb ze persoonlijk opgehaald in de plaats waarnaar ze zijn vernoemd. Het zijn vijf heel jonge hennetjes waarvan ik het geweldig vind het gedrag te observeren. Fascinerend is de overeenkomst met de mensenwereld. De hennen zijn heel bedrijvig, de hele dag door, en ze houden van lekker eten. Zo kunnen ze enorm smullen van druiven, broccoli en mango. Vanaf het begin heeft eentje zich opgesteld als de leidster die ingrijpt als het stel zich te wild gedraagt. Een ander heeft zich afgelopen week ontpopt als haar assistente. Samen vormen ze een zeer sociaal duo. Grappig om te zien, met z’n allen hebben ze er zo voor gezorgd dat er een harmonische groep is ontstaan. Vergeef me de vergelijking, maar ik ontkom er niet aan om te associëren als ik de dames zo observeer. Ook als voorzitter heb je het niet in je eentje voor het zeggen en het is fijn als je een goede collega naast je hebt staan. Dan loopt het allemaal veel beter.
Als ik ’s ochtends naar de hennen toe loop, pikken ze al ongeduldig tegen het ruitje van hun binnenhok, want ze willen naar buiten om hun ding te doen. Dat willen wij ook als NWP’ers: ons ding doen. En het liefst alles wat we onder constructie hebben, zo snel mogelijk realiseren.
Laatst vroeg iemand me: ‘Wat mooi die kippetjes, leggen ze al eieren?’ ‘Nee, zover is het nog niet, de kippen zijn nog te jong.’ Met de NWP hebben we in de afgelopen jaren al een heleboel eieren uitgebroed. Tijdens de alv hebben we die van het huidige moment besproken. En we blijven onze legsels alle zorg en aandacht geven die ze nodig hebben.
Ann Jurriëns-Velthorst
Voorzitter
