Laura van Loon (1981) startte na de middelbare school aanvankelijk met de opleiding Fysiotherapie om na de propedeuse door te stromen naar de faculteit Diergeneeskunde. Een verplichte kijkstage bij een acupuncturiste waarbij ze in aanraking kwam met de Oosterse geneeskunde, veranderde dit plan radicaal.
De manier van kijken naar gezondheid en welzijn, en de visie van de mens in relatie tot de natuur, het behandelen van de zieke en niet het bestrijden van de ziekte klonken haar zo logisch in de oren dat ze op zoek ging naar een opleiding met Traditionele Chinese Geneeskunde als een van de hoofdingrediënten. De zoektocht bracht haar bij de Dutch Shiatsu Academy (DSA) waar zij in 2006 afstudeerde.
Er volgden diverse bijscholingen, ook op andere gebieden, waaronder coaching. Maar de naalden bleven trekken en ze startte met de opleiding tot acupuncturist (Hwa To University, TCM). Tegelijkertijd volgde ze de opleiding ‘Westerse kruiden in een Oosters jasje’, waarbij de westerse fytotherapie als het ware is vertaald naar de Traditionele Chinese Geneeskunde.
Drie opleidingen, in combinatie met verdiepingsjaren in de acupunctuur en de overige bijscholingen, vormen een heel mooie basis voor de behandelingen.
Hoe lang ben je al lid van de NWP?
Sinds 2006, toen ik afstudeerde. En ik ben altijd lid gebleven. Ik heb nog wel overwogen om voor een andere vereniging te kiezen toen ik de licentie acupunctuur kreeg, maar ik had niet de indruk dat dat voor mij iets zou verbeteren. Ze waarborgen mijn kwaliteit naar volle tevredenheid en reageren altijd snel en adequaat op mijn vragen.
Toen ik afstudeerde aan de DSA was ik 25 jaar oud en in die periode heb ik mij weleens afgevraagd: ‘Wat moeten al die mensen met hun levensverhalen bij mij? Gaat dat ooit wat met mij worden?’ Vooral omdat ik toen ik met de opleiding startte, niet per se het plan had een eigen praktijk te beginnen. Het was eerder een beetje een ‘uit de hand gelopen’ interesse om aan de opleiding te beginnen. Maar de praktijk is gewoon ontstaan. Ik heb toen 1 keer geadverteerd en folders verspreid en de mensen kwamen druppelsgewijs binnen. Binnen anderhalf jaar had ik een volle praktijk en het is nooit meer anders geweest. Ik moet nu eerder de rem erop houden dan dat ik op zoek moet naar klanten. Datgene waarvan ik in het begin dacht: hoe ga ik dat ooit aanpakken? is uiteindelijk echt mijn vak geworden.
Je hebt je meer verdiept. Kun je mensen nu doelgerichter helpen?
Jazeker. Ik begon als shiatsu-therapeut, ben inmiddels acupuncturiste. Ook heb ik de opleiding Shen-acupunctuur gevolgd, dit is meer de psychische kant van de acupunctuur. Dat heeft echt een ommekeer gebracht in mijn denken, het holistisch denken: lichaam en geest zijn één. De Shen-acupunctuur is een prachtige verdiepingsslag geweest. Normaal kijk je bijvoorbeeld vanuit de 5 elementen of Zang Fu en dat doe ik nog steeds wel, maar met Zang Fu is het wat meer vanuit de materie gericht: wanneer het lichaam goed is, zal de geest zich goed voelen. De Shen-acupunctuur gaat eerder uit van het bevrijden van de geest, waarna de materie, het lichaam, zich zal voegen. Die lijn is mijns inziens veel gerichter.
Ik merk in de praktijk dat het werkt en de resultaten zijn er ook naar: als de geest vrij is, verdwijnen de fysieke ongemakken, of ze nemen een andere rol in. Soms kan je niet alles oplossen, maar de beleving van mensen kan enorm veranderen. Je zou kunnen zeggen dat de chronische klachten verlichten. Soms kun je dingen behandelen die we, Westers gezien, niet kunnen behandelen en die met klassieke acupunctuur een langdurig proces zouden zijn. Nu kan je er doorheen breken. Het heeft mijn praktijk enorm veranderd en mijn manier van denken ook. Het is echt mind over body.
Je zet ook kruiden in. Kun je daar wat over vertellen?
Ik heb kruidengeneeskunde gestudeerd bij Carstien Nijeboer: Westerse kruiden vanuit de Chinese geneeskunde bekeken. Een prachtige aanvulling. Ik werk veel met thee, maar ik bestel ook kruidencombinaties bij de Natuurapotheek in tabletvorm. Ik kijk wat mensen prettig vinden, vloeibaar (thee bijvoorbeeld) of niet. Ik vind het heel mooi om mensen het ritueel van thee zetten mee te geven, dat ze dus echt iets doen voor hun gezondheid. Wanneer dat te veel gedoe voor hen is, zijn er nog tincturen of tabletten.
Soms gebruik ik ook Bachbloesems. Die zijn veel energetischer en ze hebben een mooie frequentie. Ik maak dus echt de combinatie van interventies: (oor)acupunctuur, kruiden, Bachbloesemremedies, guasha cupping. Daarnaast geef ik nog voedings- en bewegingsadvies en verwijs regelmatig door naar psychotherapeuten. Als mensen vastlopen op een bepaald gebied, kun je met acupunctuur wel veel bereiken, maar het is ook mooi als mensen zelf hun processen aankijken. Psychosynthese vind ik een mooie methode.
Als je het hebt over voedingsadviezen: wat adviseer je in grote lijnen?
Ik kijk naar de energetica van voedsel: eten de mensen vooral koud of warm. Mensen eten tegenwoordig overwegend heel erg koud. Daar pas ik dan wat in aan. Het liefst een warm ontbijt, op koude dagen geen rauwkost, veel soepen, goed verteerbare dingen, zeker voor vrouwen die willen afvallen want die gaan al snel aan de rauwkost. Zo is er een voorbeeld uit de praktijk: een dame die alsmaar aan het strijden is met haar gewicht en kilo’s sla at, terwijl ze het zelf hartstikke koud had. Ik adviseerde haar daarmee te stoppen en haar groente te blancheren, er een beetje gember bij te doen, zeker op koude dagen, en alles nog even te roerbakken. De dame begon toen wel gewicht te verliezen. Ik vraag wat mensen eten, neem 2-3 dagen van hun voedingsschema door en dan kijken we er samen naar. Vaak heeft een kleine aanpassing al een groot effect.
Je bent door omstandigheden gestopt met shiatsu. Je bent een tijdje ziek geweest.
Ja, dat is een verhaal dat ik wel wil delen met de lezers. In aanloop naar mijn besluit om met shiatsu te stoppen, merkte ik al een poos dat mijn hart meer en meer uitging naar acupunctuur. Shiatsu is een mooie therapie en kan bij veel klachten begeleiden, maar het is erg intensief om te geven en ik miste een stuk diepgang op psychisch/emotioneel niveau om echt gericht en op de persoon afgestemd te behandelen. Omdat ik acupunctuur er later bij ben gaan doen, moest ik dat er voor mijn gevoel een beetje bij proppen, omdat ik mijn klanten inmiddels ‘verwend’ had met de aangename shiatsubehandelingen en vond dat ik ze dat niet af mocht nemen in ruil voor die kille naalden. Een dilemma…
Hoe de ommezwaai kwam? Ik had als intentie voor 2016 een rustig jaar neergezet, ik zou Westers Medische Basiskennis afronden en daarnaast wilde ik vooral even rust. En toen kwam er een zeldzame vaatafwijking aan de oppervlakte, een beknelde nierader: het notenkrakersyndroom. Mijn ader kwam dermate bekneld te zitten dat mijn nier lokaal is gesprongen (een soort interne klapband). Veel pijn, bloedverlies en ziekenhuisbezoeken volgden.
Ik ben erg voor TCM en mind over body en kijken naar klachten, maar op dat moment was ik maar wat blij met de Spoedeisende Hulp en de morfine. Uiteindelijk ben ik geopereerd. Direct na de operatie was mijn ader ‘bevrijd’, en na de herstelperiode ben ik weer gaan werken. Maar al snel kwam de oude pijn terug en bleek de ader opnieuw bekneld te zitten. Er moest een nieuw plan komen. Meest logisch was om mijn nier te laten verwijderen. In de afgelopen jaren heb ik veel geleerd over mind over body, met meditaties. Ik dacht: ik heb niets te verliezen, ik ga er gewoon elke dag 1 uur op mediteren.
Ik heb gevisualiseerd dat mijn lichaam gezond is en krachtig, en na verloop van weken verdween de pijn. Ik heb toen mijn reguliere arts verteld van het mediteren en hij was geïnteresseerd. Hij was benieuwd of ik met mediteren alleen de pijn kon bestrijden of dat ik daadwerkelijk iets bereikt had wat betreft ruimte in die ader. Een onderzoek volgde. De ader bleek weer voor 50% open te zijn. Niet genoeg voor de lange termijn, maar het bloed kan nu pijnvrij stromen. Ik zet dus mijn werk voort en over een jaar volgt een nieuw onderzoek.
Het is nu veilig genoeg. Ik mediteer nu minder fanatiek. Mijn leven gaat gewoon door, ik voel op dit moment de dreiging niet; het is uitdagend om de motivatie te blijven houden om te mediteren. Het is wel bijzonder dat de reguliere behandelaar zo openstaat. Zelfs aanmoedigt om door te gaan met mediteren. Er is hoop voor integratie in de toekomst!
Was het na de ‘lappenmand’periode moeilijk om weer op te starten? Wisten de mensen je weer snel te vinden?
Ik heb in die tijd op een zeer laag pitje doorgewerkt. Ik kon niet zoveel; alles wat mijn bloeddruk verhoogde, deed pijn. Naaldjes zetten is niet zo inspannend en er was een aantal mensen dat graag doorbehandeld wilde worden. Ongeveer 6 weken na de operatie ben ik weer gaan behandelen en ook toen heb ik er eerder de rem op moeten houden dan dat ik een soort gapend gat in mijn agenda had. Op dat moment heb ik ook besloten om definitief met shiatsu te stoppen. Ik had inmiddels door de omstandigheden een acupunctuurpraktijk gecreëerd en die heb ik gehouden.
Alleen heel af en toe geef ik nog shiatsu, echt voor de ontspanning, of als mensen heel veel stress hebben of fysieke pijn ervaren.
Zijn er dingen waarin jij je in de toekomst nog wil gaan verdiepen of ben je misschien al met iets bezig?
Ik ben steeds meer overtuigd van de kracht van de geest en ik denk dat daar mijn toekomst zal liggen. Ik weet niet of ik de acupunctuur helemaal los zal laten, maar ik weet wel dat ik het liefst mensen wil gaan begeleiden bij het inzetten van hun eigen kracht, en ze dus niet afhankelijk maken van een behandeling maar ze leren hoe ze het zelf kunnen doen. Het is een wens die ik uitgesproken heb.
Je staat in de 1e editie van het NWP Magazine. Hoe ervaar jij je lidmaatschap?
Ik moet zeggen dat ik niet zoveel ‘merk’ van de NWP, behalve dan dat 2x per jaar de algemene ledenvergadering is. En ik krijg een mailtje als het secretariaat op vakantie is. Er is niet veel communicatie over en weer. De vraag is natuurlijk of dat noodzakelijk is.
Ik heb ze 1 keer echt nodig gehad, toen ik een cliënt had door wie ik me erg geïntimideerd voelde. Daar hebben ze me toen goed in gesteund. Ik schrok er overigens van dat je als therapeut eigenlijk niet veel in handen hebt, als er niet echt iets is gebeurd. Je bedreigd voelen is niet voldoende, want eenzijdig een behandelovereenkomst opzeggen kan niet op die basis. Je kunt wel aangeven dat er volgens jou geen match is en dat je de persoon niet verder kan helpen en graag wil doorverwijzen. Maar echt beschermd voelde ik me niet. Dat had ik niet verwacht, maar blijkbaar zit de wet zo in elkaar.
Tot slot: zie je een meerwaarde in de vorm van een blad?
Jazeker. Ik vind bijvoorbeeld artikelen ‘Over de praktijk van……’ interessant. Ik bladerde vroeger altijd meteen door naar die artikelen. We hebben een individueel beroep en dan is het leuk even bij iemand anders in de keuken te kijken. Wat doe jij? Hoe pak jij dat aan? Wie ben je dan? Je kunt van elkaar leren. We hebben nu ook een forum op Facebook en daar wordt ook al één en ander op uitgewisseld, dat vind ik wel heel leuk. Ik ben benieuwd naar het NWP Magazine.
