Tiny house

Regelmatig zoek ik op internet naar Tiny houses. Dat doe ik al jaren, want al heel lang is mijn droom om in een Tiny house te gaan wonen. Het lijkt me heerlijk! Ik stel me zo voor dat ik dan dicht bij de natuur ben en me vrij voel. Weinig verantwoordelijkheden, weinig spullen en weinig zorgen.

Deze droom heb ik al een jaar of twintig. En in die twintig jaar ben ik een aardig aantal keer verhuisd (niet naar een Tiny house) en heb ik dus ook aardig wat keren verhuisdozen ingepakt. Elke keer besef ik bij het inpakken, dat dat Tiny house nog niet gaat lukken met zoveel spullen. Maar door al dat verhuizen, realiseer ik me wel elke keer dat ik een heleboel spullen niet nodig heb. Bij elke verhuizing gaan er dus veel spullen niet mee. De laatste keer kwam ik wat verhuisdozen tegen met oude foto’s. Veel fotoalbums, losse foto’s en negatieven. Eerst dacht ik: die negatieven moet ik hoe dan ook bewaren. Ik legde ze allemaal bij elkaar en dat was een flinke schoenendoos vol met negatieven. Daarna ging ik alle foto’s eens bekijken; nog een flinke schoenendoos. De fotoalbums heb ik maar even apart gelegd; die passen natuurlijk niet in een schoenendoos.

Om het hele proces van foto’s doorkijken en uitzoeken wat er bewaard moet blijven, samen te vatten: de fotoalbums liggen er nog. Daar heb ik nog geen afstand van kunnen nemen. De negatieven heb ik toch maar weggegooid. Want wat doe ik daar nog mee? En de flinke schoenendoos met losse foto’s is gereduceerd naar een klein doosje. Het bleek namelijk dat veel foto’s overbelicht of bewogen waren, of dat het heel onduidelijk was wie erop stond of waar de foto genomen was. Dat ruimt lekker op. Als ik zo doorga, komt mijn eventuele Tiny house steeds een beetje dichterbij.

Sacha Joseph van den Ende
Hoofdredacteur