“U was er verleden week niet!” Lachend kijk ik hem aan. Zo leuk om met hem te mogen werken. “Wilt u erover vertellen?” Ik lach nog meer. Heerlijk dat deze jonge cliënt van 10 jaar de rollen even omdraait. Ik vertel hem dat ik de griep had. “Oh, die heb ik vorig jaar ook gehad op dinsdag 7 november 2023! Ik ben toen vijf dagen ziek geweest.”
Wanneer hij vertelt over vrienden of familie, vertelt hij bij iedereen wanneer ze exact geboren zijn. Zo word ik overladen door vele getallen. En het doet ook wat met mij, positief gezien.
Deze momenten laten me nadenken over de kracht van eerlijkheid in onze gesprekken. De helderheid waarmee deze kinderen communiceren, daagt me uit om ook eerlijk en open te zijn. Het doet me beseffen hoe belangrijk het is om mijn woorden zorgvuldig te kiezen. Elke uitspraak kan hun nieuwsgierigheid wekken of hen op het verkeerde been zetten.
Ik herinner me een jongere die me tijdens een sessie corrigeerde toen ik het verkeerde woord gebruikte. Het was een simpele fout, maar zijn correctie gaf me de kans om meer over de juiste woorden en uitspraken te leren. Dat soort momenten maken mijn werk zo waardevol. Niet alleen omdat ik hen kan helpen, maar ook omdat zij mij helpen te groeien.
Elke maandagochtend vraagt hij aan mij: “Zullen we het even over het weekend hebben? Wat heeft u gedaan?”
En wanneer ik vertel over mijn weekend, komen er een hoop vragen achteraan. Scheen de zon? Hoe laat was dat? Vond u het leuk?
Wanneer ik later zijn weekendverhaal mag horen, stel ik dezelfde vragen terug. Want dat is wat hij mij leert: geïnteresseerd zijn in zijn verhaal en de juiste vragen stellen. Want zijn verhaal wordt verteld in details, een groot geduld moet ik van mezelf verlangen. Want ja, ik moet toch oefeningen met hem doen! Maar voor hem zijn dit waarschijnlijk al oefeningen. Communiceren is namelijk niet voor iedere autist makkelijk, vooral niet in aanwezigheid van meerdere mensen.
“Zaterdag vierden wij de verjaardag van mijn moeder. Ze is geboren op 12 maart 1985, ze is dus 39 jaar geworden. Mijn vader had taart gekocht! En mijn vader is geboren op 27 september 1987, die is 41 jaar. Mijn broertje had ook een cadeautje gekocht, hij is geboren op 3 januari 2014. Mijn oma was er ook…”
Werken met autistische jongeren is niet alleen een professionele uitdaging; het is een bron van inspiratie en leren. Hun eerlijke feedback, ongecompliceerde kijk op de wereld en onverbloemde eerlijkheid brengen een frisse lucht in de ruimte. Dat beschouw ik als een kostbaar geschenk.
