Door Annemarie Vaarkamp
Ik heb altijd van puzzelen gehouden – als kind was ik graag bezig met kruiswoordraadsels, sudoku’s en ander denkwerk. Het leven zelf is soms tenslotte ook één grote puzzel, kunnen we wel stellen. Vandaar dat ik van mijn werk als psycholoog houd. Samen met iemand de stukjes van zijn of haar leven op de juiste volgorde leggen en zo het grote geheel zien. Dat geeft voldoening!
Toch bekroop me een jaar of vier geleden wat onvrede. Ik liep met mijn broer op Ameland – we waren op ons jaarlijkse broer-zus-uitje – en de wind blies ons met windkracht 6 om de oren. Heerlijk, eindeloos de tijd om bij te praten en over het leven na te denken. Half schreeuwend tegen de wind in hoorde ik mezelf zeggen: ‘Wat jij als verpleegkundige doet, lijkt me zo leuk. Elke dag een klus klaren, samen met anderen.’ Samen met anderen? Ik vond de vrijheid en zelfstandigheid toch altijd zo lekker? Ongemerkt was ik toch een beetje alleen geworden op het eilandje van mijn praktijk. Ik bevond me dan wel in een zorgcentrum, lunchte samen met andere huurders, maar er was geen sprake van vakinhoudelijke samenwerking.
Wat nu? In loondienst om zo de collega’s op te zoeken? Dat zou ook gedeeltelijke opgave van mijn vrijheid zijn, juist een van mijn kernwaarden. Zelf mensen in dienst nemen? Dat leek me best heel uitdagend. En toen, u raadt het al, kwam er iets moois op mijn pad. Toevallig, of juist een gevalletje ‘het moest zo zijn’. In Son en Breugel, vlakbij mijn woonplaats, was een verloskundige bezig om een centrum op te richten. Een centrum gericht op zorg voor vrouwen, waar medische, paramedische én holistische zorg wordt verleend: LEIN Vrouwenzorg. Een fantastisch initiatief.
Fast forward naar vandaag: ik werk, vanuit mijn eigen zelfstandige praktijk, bij LEIN Vrouwenzorg, samen met zo’n 25 andere zelfstandige professionals. Een soort van moestuinencomplex waar we allemaal ons eigen stukje hebben, waar we elkaar soms hulp vragen, tips geven en even over het heggetje kunnen kijken. Helemaal voor en door vrouwen. Want hoe vreemd is het eigenlijk dat de standaard ‘patiënt’ in vele sectoren meestal een man van middelbare leeftijd is? Terwijl het bij vrouwen allemaal nét iets anders werkt?
Er zijn vrouwspecifieke levensfases en -gebeurtenissen, zoals menstruatie, overgang en zwangerschap, die specifieke kennis en kunde vergen in medische en/of therapeutische setting. Maar ook zaken als hormonen, seksualiteit of voeding zijn bij vrouwen anders geregeld dan bij mannen. Het is fantastisch én hoog tijd dat daar de laatste jaren meer aandacht voor komt. Bij LEIN Vrouwenzorg zijn we samen daardoor zo sterk.
Behalve dat de filosofie heel mooi is, komen er ook gewoon heel leuke vrouwen op ons centrum af. Zowel de cliënten als de therapeuten! Als vakgenoten lunchen we samen, overleggen we over ons werk en geven we elkaar nieuwe inzichten en inspiratie. En, misschien wel het allerbelangrijkste, ongelooflijk veel verbinding en plezier.
Mocht je eens een kijkje willen nemen: https://lein.nl
