Bezuinigen op depressie: wat betekent dit voor de zorg?
Door Marijke van den Berg
Bezuinigen op depressie
Depressies zijn er in allerlei soorten en maten: van een lichte depressie tot een zware. Als je er zelf geen last van hebt, dan ken je vast wel iemand in je omgeving – ook al wordt er nog steeds makkelijker over een gebroken been gepraat. In ons land lijden zo’n 740.000 mensen aan een depressie en hebben 1,3 miljoen mensen last van depressieve klachten. Naar verwachting zullen er jaarlijks honderdduizenden bijkomen. Een ware depressie-epidemie, een nieuwe volksziekte. Bijna een miljoen Nederlanders gebruikt antidepressiva; momenteel wordt er al voor zo’n 160 miljoen euro per jaar aan antidepressiva weggeslikt. Deze depressies zullen de komende jaren de samenleving dus heel wat geld gaan kosten niet alleen door het massaal medicijngebruik, maar ook door het toenemende ziekteverzuim. Wellicht is het onze veeleisende jachtige 24/7 maatschappij die nu zijn tol begint te eisen. Maar daar denkt minister Schippers van Volksgezondheid toch duidelijk anders over. Zij vindt dat we een volk zijn geworden dat niet meer zelf met tegenslagen en verdriet weet om te gaan en overal maar hulp voor nodig heeft. Daarom heeft ze waarschijnlijk gedacht: “Ach, waar kunnen we nu eens beter op beknibbelen dan op al die depressieve types die tegenwoordig in groten getale de geestelijke gezondheidszorg overspoelen? Laten we maar eens gauw de eigen bijdrage voor psychologische hulp verhogen, dat zal ze vast wel stimuleren om wat meer met zichzelf aan de slag te gaan en het binnen hun eigen sociale netwerk uit te dokteren”. Een ietwat bevreemdende actie. Niet alleen dupeer je degenen die zich niet omringd weten door sociale steun in hun eigen omgeving en mensen met een lager inkomen daar extra mee, maar zorg je er ook voor dat we weer terug zijn bij af –huisartsen zullen weer in hun oude vertrouwde beleid vervallen –geen advies meer geven om met iemand te gaan praten maar domweg pillen uitschrijven. Zo is dus de roep om te streven naar vermindering van het antidepressivagebruik en het terugbrengen van ziekte-
uitval door bijtijds (het liefst preventief) in te grijpen bij psychische problemen klaarblijkelijk voor dovemansoren geweest. Tja, een heel slechte ontwikkeling, er is weer niks geleerd, dus! Maar gelukkig hebben wij – counselors en andere psychosociale therapeuten – met deze voorgenomen bezuinigingen van mevrouw Schippers niks te maken. Wij zullen er weinig van merken, omdat steeds meer zorgverzekeraars overgaan tot het vergoeden van consulten van onze beroepsgroep. Cliënten die anders naar een eerstelijns vrijgevestigde psycholoog of psychotherapeut waren gegaan, laten nu hun keus eerder op ons vallen. En dat …dat is dan wel weer mooi meegenomen, toch?
Meer weten over onderzoek in de zorg? Lees ook over het Trimbos-onderzoek naar ADHD bij volwassenen, en kijk voor meer achtergrondinformatie op de website van de NFG. Zo blijft bezuinigen op depressie een belangrijk aandachtspunt voor de GGZ.
