Natuur

Dat de natuur deel uitmaakt van natuurgeneeswijzen is wel duidelijk. Ook is duidelijk dat de natuur belangrijk is voor ons leven en welzijn. Zo ben ik zelf graag in het bos. Daar kan ik me ontspannen en voel ik me onderdeel van iets groters.

Ik zit ook graag met m’n vingers in de aarde. Dan vergeet ik even het concept tijd. Jammer genoeg heb ik nog geen tuin, maar tot die tijd zet ik mijn sla- en tomatenplantjes gewoon in een pot en zie ik alle bloempotten gewoon als mijn terrein. En uiteindelijk smaakt zo’n zelfgezaaide sla of tomaat lekkerder dan de zelfgekochte, ook al zijn ze misschien kleiner, minder rond of aangevreten door slakken.

Pasgeleden liep ik mee met een wandeling onder begeleiding van een gids, die ons alles vertelde over eetbare planten en bloemen om ons heen. Geweldig vond ik het. Het was of er iets in mij werd wakker gemaakt. Sindsdien ben ik dol op die verloren stukken berm, waar van alles en nog wat groeit. Ik zie die onkruidveldjes nu als een soort leentuin. Ik kan er niet voorbijlopen zonder wat te plukken. Mijn dochter gaat voor de klaprozen. Er komt dus geen salade meer op tafel zonder wat rode klaproosblaadjes. Zelf ga ik voor allerlei groene blaadjes en bijvoorbeeld voor de witte bloemetjes van de Alyssum.

Sindsdien zijn onze salades niet alleen kleurrijker geworden, maar ook interessanter. Wanneer ik een hap neem van zo’n zelf verzamelde salade, voelt het alsof de vonken ervan afspringen in mijn mond! Wat een energie komt daarvan af.

We gaan dus zeker nog eens mee op zo’n wandeling. Want de helft van wat er is verteld en wat ik heb gezien, heb ik niet kunnen onthouden. Ik zie ernaar uit de kracht en veelzijdigheid van de natuur te leren kennen. Ik geniet ervan dat ook mijn dochter het leuk vindt te weten wat eetbaar is en wat niet en dat er nieuwe smaken op ons bord terechtkomen. Wat we wel hebben geleerd is, dat we alles eerst goed moeten wassen! Aan het eten van insecten zijn we nog niet toe!