Live is life
Vanuit de keuken keek ik op het erf voor mijn huis. Dat hebben we uitgebreid, waardoor het inmiddels een behoorlijk lapje grond is geworden. En wel zo groot, dat we een veegmachine hebben aangeschaft omdat schoonmaken met een bezem echt niet meer te doen is. Ondertussen zette ik de radio aan en dacht ik terug aan de laatste algemene ledenvergadering. En wel aan het moment dat ik met een aantal nieuwe NWP-leden sprak; zij staken hun enthousiasme over onze beroepsvereniging niet onder stoelen of banken. Het spreekwoordelijke warme bad waardoor je meteen denkt: Yes! Dit is waarom ik dit werk doe!
Op datzelfde moment klonk er een oude hit door de speakers: ‘Live is life’ van de Australische popgroep Opus. Een echte meezinger, eentje waar je helemaal vrolijk van wordt. Net als van de Duitse film uit 2013 waarin de hit meermalen te horen is.
‘Live is life – Der Himmel soll warten.’ Ik heb hem niet voor niets al twee keer gezien. Het gaat over een muzikant die wat op zijn kerfstok heeft en daarvoor een werkstraf krijgt. Die moet hij verrichten bij oude mensen in een verzorgingshuis die tijdens het eten een slabbetje voor krijgen en al om half acht in hun bed moeten liggen. Een situatie die hij zo belachelijk vindt, dat hij besluit een beetje leven in de brouwerij te brengen. Hij gaat met de bewoners zingen!
Zijn plannetje slaagt en het hele huis komt tot leven. Maar de strenge directrice heeft geen goed woord over voor zijn initiatief. Ze probeert hem te dwarsbomen en de oudjes weer terug in het gareel te krijgen. Dat doet ze door zich op de regels van het huis te beroepen.
Ondertussen worden de muzikant en een jonge verzorgster verliefd op elkaar. Ze besluiten nu samen alles in het werk te stellen om de bewoners op te fleuren. En dat lukt; krukken en rollators gaan aan de kant, slabbetjes worden opzij gesmeten en pillen weggegooid. Met de bewoners duiken ze onder in de kelder om er daar met elkaar een groot feest van te maken. Zodra de directrice er lucht van krijgt, grijpt ze in. Ze heeft geen trek in een anarchistisch zootje, en regels zijn regels. Met als gevolg dat de muzikant opnieuw in de bak terechtkomt.
De bewoners laten het er echter niet bij zitten. Een pittige, oudere dame bedenkt een plan om hem vrij te krijgen. Het lukt! Vervolgens wordt zij de leadzangeres van de zanggroep en gaat het hele stel succesvol met elkaar op tournee.
Het leukste aan die film vind ik dat hij de maatschappij een spiegel voorhoudt. Met een vette knipoog. Als je inzet op nieuwe ontwikkelingen en openstaat voor verandering, zou je je blind kunnen staren op regels uit het verleden. Met gevolg dat er van alles niet kan en vooral niet mag. Wil je succesvol zijn, dan zal je creativiteit moeten toelaten. Dat geldt ook voor onze beroepsvereniging, die in onze branche de oudste in Nederland is. Maar leeftijd hoeft een frisse uitstraling beslist niet in de weg te staan. Laten we er met elkaar vooral voor zorgen dat we een eigentijdse, vooruitstrevende organisatie zijn en blijven.
Daarom is het zaak dat we open blijven staan voor creatieve inbreng. De beste ideeën pikken we op en daar gaan we mee aan de slag. En de minder goede leggen we opzij, maar wel pas nadat we er op zijn minst over hebben nagedacht. Zijn ze echt niet bruikbaar, dan kunnen we ze alsnog opvegen. Met of zonder veegmachine.
Ann Jurriëns-Velthorst
Voorzitter
