Aankomst in de praktijk
Door: Katja van Meurs
Oma is ziek……….. met deze woorden kom je mijn praktijk binnen.
Je slaat jezelf over, eerst je dochters…..
Hoe…. Hoe …..Hoe vertel ik mijn dochters dat oma ziek is.
Zwanger van je vierde kindje en plots de boodschap dat je moeder ongeneeslijk ziek is.
Heel je wereld staat stil en toch gaat het door.
Leven…… Overleven.
Met 3 dochters om je heen en je jongen in je buik.
Ik wil dit niet. Ik kan dit niet. Chaos.
Je instinct wil afduwen, wegrennen.
Je beschermingsmechanisme gaat aan, zodat je niet wordt overspoeld en weggespoeld in je verdriet.
Je komt bij mij in de praktijk en voelt dat je mag gaan vertragen, toelaten, om zo de boodschap te kunnen delen met je dochters…….
Puk, Suus en Floor
Dat oma heel ziek is.
3 dochters, allemaal zo verschillend maar allemaal zo dol op hun oma.
De HOE krijgt de ruimte in mijn praktijk.
Hoe je deze boodschap kunt vertellen aan Puk…..
Puk, het meisje met alle vragen en nog meer vragen.
Terwijl Suus de boodschap in stilte zal gaan ontvangen, laat neerdalen en vervolgens tijd met oma wil doorbrengen.
Verdriet voelt in haar buik…… en de woorden misschien nog niet helemaal kan vinden voor dat wat er is.
Je hebt school op de hoogte gebracht en de juf lijkt er voor je gevoel iets van te vinden.
En jij zoekt naar de juiste woorden terwijl juf alles “gewoon” door wil laten gaan en jij voor Suus wilt vertragen om haar te beschermen.
En kleine Floor, nog zo klein……zal ze oma kunnen herinneren?
Dat wat er is. En dat wat gaat komen………
De boodschap
Afleiding brengt verlichting, samen met ruimte om zo te kunnen inchecken bij je moeder en jezelf af te schermen in de bubbel van je zwangerschap die zo abrupt is gebarsten.
Nog geen begin en nog geen eind.
De boodschap waarin er nog zoveel onduidelijk is, maar wel een boodschap zonder krullen.
Oma is ziek en oma wordt niet meer beter.
Je wilt voor elke dochter deze boodschap brengen vanuit de juiste deur en in verbinding.
Ieder hun eigen situatie en de betekenis die ze hieraan geven, geen goed, geen fout.
Alles mag er zijn. Alle kleuren, alle nuances. Alle vragen en gevoelens.
“Hoe is dat voor jou?”
“Hoe voelt dat ……?”
“Waar voel je dat….?”
Ruimte voor jou
Vanuit nieuwsgierigheid en het gegeven dat mama ook niet alles hoeft te weten.
Niet doorgaan en afduwen vanuit coping, maar landen.
Landen zodat er ruimte ontstaat.
En hierna ontstaat er ruimte voor jou……..
Jouw mama is ziek en je mama wordt niet meer beter.
“Hoe is dat voor jou?”
“Hoe voelt dat ……?”
“Waar voel je dat….?”
