Kwaliteit en erkenning van psychotherapie in Europa
Door: Rick Denkers, voorzitter NAP-koepel
In een tijd waarin professionalisering in de (complementaire) zorg steeds belangrijker wordt, speelt de European Association for Psychotherapy (EAP) een centrale rol in het versterken van de kwaliteit en erkenning van psychotherapie in heel Europa.
De organisatie ontstond begin jaren negentig uit de ambitie om psychotherapie te vestigen als een zelfstandige, wetenschappelijke en volledig erkende professie. Deze ambitie kreeg vorm in de Strasbourg Declaration on Psychotherapy van 1990, waarin psychotherapie officieel werd gedefinieerd als een vrije en onafhankelijke discipline met hoge opleidingsvereisten.
Op basis van deze verklaring werd de EAP op 30 juni 1991 in Wenen opgericht, met als doel psychotherapieorganisaties uit heel Europa samen te brengen en een gezamenlijke kwaliteitsstandaard te creëren. Inmiddels vertegenwoordigt de EAP vele duizenden psychotherapeuten en ruim honderd aangesloten organisaties uit 41 landen. We moeten hierbij wél zeggen dat de titel psychotherapeut een voorbehouden titel is in Nederland; in andere Europese landen mag deze vrij gebruikt worden. Daarom zullen we het verder ECP-therapeut noemen in dit artikel.
Een van de belangrijkste pijlers van de EAP is de ontwikkeling van het European Certificate of Psychotherapy (ECP). Dit certificaat waarborgt een uniform niveau van psychotherapeutische scholing. De ECP-standaard omvat minimaal 2.400 uur postacademische opleiding, verdeeld over theorie, praktijk, supervisie en persoonlijke ontwikkeling, en is inmiddels in lijn gebracht met EQF-niveau 6/7. In Nederland zijn er een viertal opleiders waar je je kan laten opleiden tot ECP-therapeut (kijk op ECP-therapeut.nl).
Voor wie overweegt om ECP-therapeut te worden, biedt de EAP een grensoverstijgende professionele identiteit. Alle ECP-therapeuten in Europa voldoen aan dezelfde eisen. Zodra je hieraan voldoet, kan je je laten registreren bij de Stichting NAP. Deze is bevoegd om in Nederland te bepalen wie zich ECP-therapeut mag noemen.
Een praktijkvoorbeeld: hoe een ECP-therapeut het verschil maakt
Om te begrijpen wat het betekent om ECP-therapeut te zijn, geven we je een inkijkje in het werk van een ECP-therapeut. We noemen haar Anna. Anna begon haar carrière als maatschappelijk werker maar merkte al snel dat ze cliënten beter wilde kunnen begeleiden. Toen ze ontdekte dat het ECP een Europees erkende standaard bood waarmee ze zich kon onderscheiden én verder kon ontwikkelen, besloot ze de intensieve opleiding aan te gaan.
Tijdens haar ECP-traject verdiepte Anna zich niet alleen in theoretische kaders, maar werkte ze intensief aan persoonlijke groei en supervisie. Dat traject gaf haar de professionele stevigheid die ze vandaag dagelijks inzet.
Zo begeleidde ze een cliënt die kampte met langdurige angstklachten. Door haar brede scholing kon Anna verschillende methodieken integreren — van lichaamsgerichte interventies tot integratief therapeutische technieken — en die afstemmen op wat haar cliënt op dat moment nodig had. Binnen enkele maanden ontstond er ruimte: de cliënt durfde emoties te herkennen zonder overspoeld te raken en hervond vertrouwen in zijn eigen vermogen om te helen.
Wat Anna’s werk bijzonder maakt, is dat zij als ECP-therapeut niet gebonden is aan één methode, maar juist breed opgeleid is om wetenschappelijk onderbouwde keuzes te maken die hun basis hebben in kwaliteit en ethiek.
Wie kiest voor een ECP-erkenning, kiest dus niet alleen voor een certificaat, maar voor een toekomst waarin kwaliteit, verdieping en professionele vrijheid centraal staan. De NAP en de EAP nodigen jou uit om deel te worden van een traditie die sinds 1991 heeft gebouwd aan vertrouwen, deskundigheid en menselijkheid. Voor iedereen met een passie voor psychische gezondheid is dit het moment om die stap te zetten en zich aan te sluiten bij de EAP en de NAP.
