Schreeuw je dromen uit!

Yuval Abramovitz is 39 jaar oud, woont in Tel Aviv en heeft 2 dochters, een van 7 en een van 2 jaar oud. Hij is journalist voor het grootste tijdschrift in Israël, schrijver van 6 boeken en speelde als acteur mee in 600 afleveringen van een Israëlische televisieserie. Daarnaast heeft hij een aantal winkels, maar zijn grootste project is ‘The List’ waarvoor hij de afgelopen 2 jaar veel lezingen gegeven heeft over de hele wereld. Het boek The List zal het komende jaar in 20 landen uitgegeven worden. Onlangs is het uitgekomen in China en Nederland. The List is een boek dat in totaal een serie gaat worden van 5 boeken en er is tevens het boek The List for Children.

Interview met Yuval Abramovitz

‘Hier liggen eigenlijk 2 verhalen aan ten grondslag. Het eerste verhaal begint als ik 16 ben. Ik werkte in een restaurant als afruim- en afwasjongen en tijdens het werk gleed ik uit in een glibberige, olieachtige plas. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht en na drie dagen verloor ik alle gevoel uit mijn benen waardoor ik in een rolstoel terechtkwam. De doktoren wisten niet waardoor dit kwam of wat de vooruitzichten waren. Ik moest er maar mee leren leven als jongen van 16.

Op een dag pakte ik uit verveling een notitieboek en dit noemde ik ‘The List’. Ik begon op te schrijven wat ik wilde doen als ik ouder was: 17, 18 jaar. Ik schreef honderden dingen op die ik in mijn leven wilde bereiken. Na iets langer dan een jaar begon ik weer te lopen en ik werd geobsedeerd door lijstjes. Ik was de hele tijd lijstjes aan het maken: lijstjes voor de dag zelf, maar ook lijstjes voor de langere termijn zoals een jaar. Ik begon te geloven dat deze lijstjes een plattegrond voor mijn leven waren. Zeker vandaag de dag, nu ons leven nooit stilstaat, we onze smartphone de hele dag door gebruiken en we niet eens de tijd hebben om te bedenken wat we willen doen. Zelfs de jonge generatie is altijd druk en bezig met computers; zelfs zij hebben geen tijd om na te denken.

Het tweede verhaal dat leidde tot het boek, begon 5 jaar geleden toen ik een lijstje terugvond van 8 jaar geleden. Ik bekeek het lijstje en ontdekte dat ik veel dingen had bereikt. Grote dingen, zoals het krijgen van kinderen, het schrijven van boeken en het openen van winkels. Maar wat betreft de kleine dingen zag ik dat ik vastzat, zoals naar de sportschool gaan of een nieuwe taal leren. Ik was nieuwsgierig waarom dit zo was, terwijl ik wist dat ik ertoe in staat was.

Ik besloot een onderzoekje te gaan doen en startte een blog, omdat ik dol ben op internet en social media. In de blog (Engels en Hebreeuws) kondigde ik 10 dingen aan, die ik in 400 dagen wilde bereiken. Het was een soort spel. Het verbazingwekkende gebeurde na 24 uur. Ik begon e-mails te krijgen van over de hele wereld van mensen die mij hun hulp aanboden. Daarna begon ik mails te krijgen van mensen die mij hun lijst stuurden. Toen realiseerde ik me dat we onze lijstjes en dromen moeten delen, omdat we vanuit onze opvoeding niet gewend zijn om te praten over onze dromen en doelen in het leven. Als we op onze verjaardag de kaarsjes op de taart uitblazen, mogen we een wens doen; in stilte. Als we een vallende ster zien, mogen we een wens doen; in stilte. Hierdoor ontstond mijn behoefte om mensen aan te moedigen hun dromen uit te schreeuwen. Israël is een open samenleving waarin de mensen gewend zijn om over bijna alles te praten. Andere mensen zullen soms denken dat we onbeschoft zijn, omdat we luid spreken. In Europa zijn mensen stiller en meer bescheiden. Niet in alle landen is men gewend alles zomaar te bespreken.’

‘De blog was een succes en daarna ging ik mijn ideeën uitleggen in lezingen. Eerst was dit alleen voor vrienden, maar meer en meer anderen hoorden ervan en nodigden me uit om lezingen te komen geven. Daarna begonnen mensen vragen te stellen. “Waarom schrijf je hier geen boek over?” En toen besloot ik het boek te gaan schrijven. Ik had er geen idee van dat het een succes zou kunnen worden. Ik had tot op dat moment geen werkelijk grote dingen gedaan en ik was geen miljonair, maar ik schreef het boek en wilde bewijzen dat iedereen zijn dromen uit moet schreeuwen. Ik wilde het boek zelf uitgeven en ben gaan crowdfunden. In twee maanden tijd had ik ongeveer 80.000 euro verzameld. Vanaf dat moment is mijn leven veranderd. Het boek werd een bestseller in Israël en ik uploadde het boek op Amazon waar het in 1 nacht op nummer 12 belandde van 30 miljoen boeken. Ik kreeg e-mails van over de hele wereld waaronder uitgevers die het boek ook in andere landen wilden uitgeven. En dat heeft ertoe geleid dat we hier vandaag zitten.’

‘Ja, ondanks dat mijn andere boeken door de grootste uitgeverij van Israël zijn gepubliceerd, wilde ik dit boek zelf uitgeven. Ik wilde mensen bewijzen dat je je dromen waar kunt maken, wanneer je op de juiste manier gebruik maakt van internet.’

‘De eerste helft van het boek is mijn persoonlijke verhaal: het ongeluk, de lijstjes, het starten van mijn blog en het onderzoek naar de duizenden verschillende lijstjes van over de hele wereld. De tweede helft van het boek gaat over mijn ideeën over lijstjes. Ik heb in de afgelopen jaren op mijn eigen manier onderzoek gedaan naar de lijstjes die andere mensen mij gestuurd hebben. Ik had meer dan 10.000 lijstjes gelezen toen ik aan het boek begon – inmiddels zijn dat er veel meer – en ik begon te ontdekken hoe je een lijstje moet opstellen om je doelen te bereiken, op welke manier je hulp moet vragen en welke middelen je kunnen helpen. In het boek is veel ruimte voor de lezer om zelf aan de slag te gaan met lijstjes en dat vind ik zelf leuk aan het boek: ruimte voor een lijstje van films die ik nog wil zien, boeken die ik nog wil lezen, steden die ik wil bezoeken – in totaal misschien wel 40 verschillende lijstjes. Het doel van het boek is om mensen te helpen hun specifieke lijstje samen te stellen voor het komende jaar.’

‘Dagelijkse lijstjes zijn makkelijk: werkzaamheden die je af moet hebben, boodschappen die je moet doen. Wat ik ontdekte aan lijstjes die voor de langere termijn bedoeld zijn, is dat het niet gaat om wat je opschrijft, maar om hoe je het opschrijft.

Om een voorbeeld te geven: gisteravond gaf ik een lezing en halverwege vroeg ik aan iemand in het publiek wat zij graag wilde in haar leven. Ze vertelde dat ze graag rijk wilde worden. Dit is een doel, maar rijk worden is nog een heel algemeen en abstract doel. Daarom begon ik door te vragen: waarmee zou je rijk willen worden? Ik ontdekte dat ze een blog schrijft, dat ze een aardig meisje is, dat ze er goed uitziet, dat ze grappig is en zich goed kan uitdrukken. Toen deelde ze haar werkelijke droom met ons: ze wilde geld verdienen met het schrijven van haar blog. En dat is wat ik wilde horen. Nu was haar doel meer specifiek en met dit doel is het makkelijker specifieke stappen te zetten om van haar blog de meest gelezen blog van Nederland te maken bijvoorbeeld. Wanneer je specifiek bent en je precies weet wat je doel is, kun je stappen zetten.

Ik zal hier een ander voorbeeld tegenover zetten. In het eerste lijstje dat ik op mijn blog zette, stond dat ik mijn conditie wilde verbeteren en een sixpack wilde. Ik kan je vertellen dat ik geen sixpack heb. Ik zie er oké uit, maar dat doel heb ik niet gehaald. Ik vroeg mezelf af waarom het me niet gelukt is. Ik realiseerde me dat ik dol ben op lekker eten en de sportschool haat! Logisch dus dat ik mijn doel niet bereikt heb. Ik realiseerde me ook dat ik meer specifiek moest zijn, wilde ik dit doel alsnog behalen. Zo heb ik mezelf bijvoorbeeld de tijd gegeven om te ontdekken welke sport ik wel leuk vind. Gedurende een jaar heb ik van alles geprobeerd en uiteindelijk kwam ik erachter dat ik zwemmen leuk vind en dat is wat ik nu doe. Nu is mijn doel specifieker en daarmee haalbaarder.

Mijn tweede boek in de serie van The List gaat over het idee en hoe je een idee door middel van babystapjes werkelijkheid kunt maken. In dit boek leg ik uit dat het noodzakelijk is om je lijstje op te breken in meerdere lijstjes. Als jouw doel is het uitgeven van een boek, dan moet je een lange lijst maken van babystapjes met wat hier precies voor nodig is. Bijvoorbeeld praten met schrijvers die dit hebben gedaan, een cursus doen en andere boeken lezen. Ik denk dat veel mensen vast komen te zitten met hun idee, omdat hun idee te algemeen is, en ze niet precies weten wat ze moeten doen.’

‘Het derde boek gaat over opportunities. Ik geloof dat we zoveel kansen krijgen in ons leven, maar dat we bang zijn om ze te nemen. Een van de dingen die ik altijd zeg, is dat The List een spelletje is. En ik geloof dat we dat spelletje moeten spelen nu we hier zijn op deze planeet. Ik probeer altijd te spelen.

Veel mensen zijn bang om geld te spenderen aan hun droom. Als jouw droom is een succesvolle blog te hebben, besteed dan 100 of 1000 euro om deze er goed uit te laten zien. Ontwerp een logo, investeer in een goede camera om je blog te voorzien van goede foto’s. Investeer geld in je droom. Mensen zijn bang om dit te doen, maar je moet je droom helpen. Het is je kind en je moet je kind helpen.’

‘Ik krijg veel berichten van coaches en therapeuten van over de hele wereld en in hun reacties lees ik vaak dat het boek bruikbaar is omdat het eenvoudig is. Ik ben maar een gemiddeld mens en toch heb ik uitzonderlijke dingen bereikt. Wanneer ik praat met coaches en therapeuten, krijg ik weleens het idee dat ze niet goed uit de voeten kunnen met alle theorie. Volgens mij gaat het leven niet om theorie maar om realiteit. Voor de duidelijkheid: ik weet dat ik met The List niet de Bijbel heb geschreven. Maar ik weet dat veel therapeuten over lijstjes praten. Ik ben zeker niet de eerste. Maar misschien ben ik wel de eerste die de verbinding heeft gelegd tussen pen en papier en internet. Schreeuw je dromen uit! Deel je dromen en praat erover met andere mensen. Ik krijg nog steeds iedere dag e-mails van mensen die zeggen dat hun leven veranderd is sinds ze hun dromen zijn gaan delen met de mensen om hen heen.’

‘Dat vind ik het trieste; ik denk dat veel mensen dat niet weten. En ik weet dat dit niet makkelijk is. We zijn niet gewend en aangemoedigd om na te denken over onze dromen. Ons wordt geleerd met beide voeten op de grond te staan. Kijk naar kinderen. Zij hebben het vermogen, de bekwaamheid om te dromen. Ze willen astronaut worden en ballerina. Maar waarom stoppen we met dromen als volwassenen? Ik zeg weleens tegen mensen: waarom zouden we leven als we geen dromen hebben? Dan bestaat het leven uit naar je werk gaan en terug en vervolgens naar bed om de volgende dag hetzelfde te doen.

Volgens mij is het opstellen van een lijstje net als het gaan naar de sportschool. In het begin kun je niet langer rennen dan 15 minuten en kun je niet meer gewicht aan dan 5 kilo. Maar na een maand kun je 45 minuten rennen en 50 kilo aan. En zo gaat het ook met een lijstje. In het begin is het moeilijk. Een van de oefeningen in het boek is het maken van een lijstje met 100 dromen. Dat is veel. En ik vraag ze om niet verder te lezen voordat ze 100 dingen hebben opgeschreven. Natuurlijk verwacht ik niet dat mensen dit echt doen, maar ik wil ze laten zien dat het een kwestie van oefenen is. En dromen kunnen veranderen. Wat 5 jaar geleden een droom was, hoeft dat nu niet meer te zijn. We zijn mensen en we veranderen en zo ook onze dromen.

Ik denk dat iedereen zijn droom moet vinden. Ik ben altijd heel blij wanneer mensen me na een lezing vertellen dat ik hun ogen geopend heb. Soms mensen van in de 70. Aan de andere kant maakt het me verdrietig dat mensen pas op hun zeventigste hun dromen ontdekken; wat hebben ze al die tijd daarvoor met hun leven gedaan? Ik zeg niet dat we een leven moeten hebben waarin het niet gek genoeg kan. Maar zoals ik eerder zei: ik zie The List als een spel en moedig iedereen aan het te proberen. Maak een lijstje, deel het met je vrienden op Facebook bijvoorbeeld en kijk wat er gebeurt. Mensen zullen reageren. Deuren zullen opengaan. Je zult reacties krijgen en het leven zal machtiger zijn. En hoe pak je dat aan? “Hallo vrienden, dit is mijn lijst met dromen voor de komende 2 jaar. Wie kent iemand (die iemand kent) die mij kan helpen mijn doelen te bereiken?” Vraag gewoon om hulp. Ik denk dat het tijd is om niet altijd maar aan de ander te denken en politiek correct te zijn en beleefd. En durf om hulp te vragen. Het is niet alleen een kwestie van bedenken, maar ook van doen. En dat is wat ik wil: mensen aanmoedigen om te doen.’

Yuval Abramovitz is een community gestart op Facebook: The List – Shout out Your Dreams. Zijn boek De lijst kwam afgelopen juni uit in Nederland bij Uitgeverij Kosmos.

Durf je dromen uit te spreken

Veel mensen houden je dromen liever voor zichzelf, uit angst voor teleurstelling. Maar juist door je dromen hardop te delen, maak je ze concreter en haalbaarder. Zo help je jezelf om stappen te zetten richting je dromen. Meer inspiratie over dromen najagen vind je bij Psychologie Magazine. Lees ook meer verhalen in PSC Magazine 2016.