Nee, hier is niet een André Hazes-fan aan het woord. Het is een coach die vandaag weer eens heeft ervaren wat de kracht van die woorden is. Hoe belangrijk dat is, geloven in iemand. Want Petra heeft een baan. Ik wist het. Ik wist dat het zou gebeuren en vandaag kreeg ik het bericht:
‘Ik begin 15 juni a.s.’
Petra, een ingenieur die door een stom bedrijfsongeval arbeidsongeschikt was geraakt. Een ongeval dat bijna te dom voor woorden is. Met haar hoofd tegen een te laag hangend zonnescherm gelopen. Gevolg: whiplash. Ongeschikt geraakt voor haar oude baan. Haar werkgever had niet echt meegewerkt bij haar re-integratie en toen ze uiteindelijk bij mij kwam voor externe re-integratie had ze twee ordners bij zich. Een administratief gewrocht van bijna een jaar.
Zelfs ík raakte de kluts kwijt bij het zien van al die papieren en alle personen die langzamerhand bij dit proces waren betrokken: UWV, arbeidsdeskundige, letselschadeadvocaat, psycholoog, whiplashdeskundige, re-integratiemedewerker en verzekeraar. Niet raar dat ze helemaal daas was in haar hoofd. Want zo zat ze die eerste keer bij mij. Helemaal in een waas.
Langzamerhand, heel langzamerhand werd het waas in haar hoofd minder en met engelengeduld kwamen we stapje voor stapje verder. In die hele periode van bijna twee jaar had ik óók mijn momenten van twijfel. Me afvragend of we wel op de juiste weg zaten. Haar inspanningen voldoende waren en haar beroepswensen reëel genoeg. Door dit eerlijk aan haar voor te leggen, kwamen we er ook elke keer weer samen uit en zag ik toch dat stukje groei. En bleef ik erin geloven. In haar. In haar kunnen. Haar willen. Haar mogelijkheden op de arbeidsmarkt.
Totdat de laatste maanden plotseling alles bij elkaar kwam en ik een helderheid bij haar zag die ik tot die tijd nog niet had gezien. Toen wist ik het zeker. ‘Petra’, zei ik, ‘jij gaat een baan krijgen, hoe dan ook. En ik laat je niet gaan voordat je die baan hebt.’ En verdomd, vandaag is dat waarheid geworden.
Geloven in.
Soms denk ik dat dit een basisvoorwaarde is om met mensen aan de slag te gaan. Niet in een soort naïviteit, maar vanuit de volle overtuiging dat iemand mogelijkheden heeft. Ook al laat ik ze ploeteren, neem ik het niet van ze over en voer ik niets voor ze uit. Want daar geloof ik juist niet in.
Ik geloof alleen in mijn cliënt. Oprecht.
Vanuit mijn hart. Kost niets. Niet eens voor gestudeerd. En dat geloof helpt mijn cliënten vaak om weer in zichzelf te gaan geloven.
Toch jammer dat hij er niet meer is. André.
Best goede teksten.
Wilma de Haas is eigenaar van Haas & Konijn®, een bureau voor persoonlijke en professionele ontwikkeling en auteur van K-therapie.
Geloven in iemand maakt het verschil
Geloven in iemand is misschien wel het krachtigste dat een coach of begeleider kan doen. Wie merkt dat een ander in je gelooft, vindt vaak de moed om door te zetten, ook na tegenslag. Deze column laat zien hoe geloven in iemand een re-integratietraject kan doen slagen. Meer over de kracht van vertrouwen lees je bij Psychologie Magazine. Lees ook andere columns in PSC Magazine 2016.
