Een Advaita-leraar om de hoek
Al vele jaren dolend op het spirituele pad heb ik menig leraar bezocht. Van de allereerste, Deepak Chopra, jarenlang mijn mentor, via Byron Katie, Dalai Lama, Eckhart Tolle, Tony Parsons, Rupert Spira, Anita Moorjani, Tess Hughes, noem maar op, tot mijn spirituele moeder Amma. Ik reisde van Amsterdam naar Londen, naar Parijs en zelfs naar India. Op zoek naar iemand die mijn innerlijke heimwee naar het Onzegbare begreep en die mij in mijn zoektocht kon ondersteunen. En ik heb van allemaal zeker iets opgestoken, maar nog altijd is er de heimwee en is de zoeker nog daar.
Aangezien wijlen mijn echtgenoot fulltime zorg nodig had, was er in 2017 geen sprake van het reizen naar leraren. Maar in de onmetelijke welwillendheid van ons liefdevol universum bleek er een Advaita (non-dualiteit) leraar op een steenworp afstand van mij te wonen te weten JanKees Vergouw, of zoals hij prefereert: JK Vergouw.
JK geeft yoga en satsang. Er hangt om hem geen zweem van goeroe-achtigheid in de zin van afstand tussen leraar en leerling. Sterker nog, JK zou bezwaar maken tegen de titel leraar, maar ik gebruik die woorden bij gebrek aan beter. Tijdens onze ontmoeting (JK kwam een lezing geven op uitnodiging van een vereniging waarvan ik lid ben) herinnerde ik mij ineens dat ik 10 jaar geleden met een vriendin bij hem yoga gevolgd had, en ik vroeg of hij nog lesgaf. Dit beaamde hij en zo ging ik weer naar yogales. Behalve het kader, JK geeft yoga in de zolderruimte van een boerderij, op een idyllische, bijna verborgen plek in de Zaanstreek, zijn de yogalessen van JK uniek.
Na zijn ‘ontwaken’ begon JK zijn spirituele ontwikkeling bij Advaita-leraar van het eerste uur Jean Klein. Jean Klein gaf Kashmir-yoga en JK volgde zijn lessen. Gezien het feit dat de initialen van zijn leraar en die van zijn voornaam identiek zijn noemde JanKees zijn yoga JK yoga. Inmiddels viert JK zijn 50-jarig jubileum als zowel yoga- als Advaita-leraar.
Vanaf het eerste moment dat ik weer naar JK yoga ging, ervoer ik lichtheid, ook al was mijn dagelijks leven thuis zwaar. Ik ging zo mogelijk tweemaal per week naar les. Daarnaast was JK beschikbaar voor gesprekken over de bovengenoemde ‘heimwee’ die lukraak de kop op lijkt te steken.
JK geeft jarenlang drie avonden per week yogales en eens per maand satsang en daarnaast komen zoekers individueel naar hem toe voor gesprekken. Totaal beschikbaar voor ‘de grote zaak’, zoals we het vaak gekscherend noemen, is JK een bron van licht. Een frêle figuur met een galmende stem, die volgers heeft die al 30 jaar bij hem komen. JK doet niet aan pr en heeft een bescheiden website.
Een aantal weken ben ik niet naar yoga geweest omdat ik in mineur was; het zou de verjaardag van mijn man geweest zijn, maar hij haalde de 70 niet.
Als ik eindelijk JK weer spreek, vertelt hij dat vrienden een feest voor zijn verjaardag aan het bekokstoven zijn, ook hij wordt 70. Hij glimlacht. ‘Ja, dat is leuk ja, maar die yoga, Martine, ik bemerk dat het zich nog steeds verder, dieper ontwikkelt…’ Hij kijkt me aan. Ik knik. Ja, het is weer tijd om terug te gaan naar de yogalessen. Juist nu.
JK is geen man die aandringt of zegt wat je moet doen. Hij is als een open ruimte waarin iedereen welkom is en gezien en gehoord wordt. Zonder oordeel, maar helder in zijn antwoorden. Een bijzonder mens. Ik voel me dankbaar. Een Advaita-leraar om de hoek. Een cadeau van het universum.
Martine Clausen is counselor en creatief therapeut.
Wat Advaita mij leerde over loslaten
Advaita gaat niet over het vinden van antwoorden, maar over het loslaten van de zoeker zelf. Elke Advaita-leraar die ik ontmoette liet mij op een andere manier zien dat er niets te bereiken valt. Lees ook meer columns in dit magazine over spiritualiteit en zingeving. Voor meer achtergrond over non-dualiteit en Advaita verwijzen we naar Filosofie.nl.
