Bij heldere hemel
Het is Kerstavond. De tafel staat vol met lekkernijen en zelfgemaakte kroketten, er klinkt foute kerstmuziek en haar schoonzus zingt luidkeels mee met Paul McCartney. Minke Koks danst met haar moeder door de kamer, terwijl haar dochtertje Eva boven allang slaapt. Een gewone, gezellige avond, zou je zeggen. Behalve dat Minke op dat moment niet weet of ze de volgende Kerst nog zal meemaken. Ze danst, zegt ze zelf, alsof het haar laatste is.
Een diagnose die alles stil zet
Minke Koks (1979) heeft inmiddels haar eigen therapiepraktijk voor rouw, verlies, zingeving en groei. Die keuze is geen toeval. In 2009, op haar dertigste en slechts enkele maanden nadat ze moeder was geworden van dochter Eva, krijgt ze de diagnose schildklierkanker. Artsen spreken van domme pech: geen erfelijke belasting, geen duidelijke oorzaak, gewoon pech. Voor Minke voelt het anders. Wanneer de endocrinoloog wat aanvoelt als een doodvonnis over haar uitspreekt, valt haar leven stil. Er rest maar één opdracht: overleven, en zorgen dat ze de medische molen doorkomt.
Flink zijn, koste wat het kost
Terwijl ze knokt om beter te worden, draait het gewone leven onverstoorbaar door. Minke wil de moeder zijn die ze voor Eva wil zijn, de therapeut die net haar praktijk heeft opgezet, de partner, vriendin en dochter die iedereen van haar kent. Ze houdt, zoals ze het zelf noemt, alle ballen tegelijk in de lucht. Medische complicaties en de lompheid van sommige artsen maken het er niet makkelijker op; een ernstige fout in haar behandeling laat zelfs een angststoornis achter. Toch blijft ze doorgaan. Flinke Minke, zo kennen ze haar.
Van flink naar kwetsbaar
Die houding heeft een prijs. Op een gegeven moment raakt Minke overspannen en volledig uitgeput. Doorgaan lukt niet meer, hoe graag ze ook wil. Precies op dat kantelpunt wordt ze ontvankelijk voor therapie. Haar psycholoog is de eerste die hardop benoemt hoe gevoelig Minke eigenlijk is, en dat raakt haar diep: haar zorgvuldig opgebouwde pantser blijkt niet te werken. Langzaam beseft ze dat haar psycholoog gelijk heeft. Ze is gevoelig, maar deed al die tijd alsof dat niet zo was. Haar gedrag kwam niet meer overeen met wie ze werkelijk is.
Een eerlijke relatie met jezelf
Vanaf het moment dat Minke kiest voor eerlijkheid tegenover zichzelf, gaat het beter. Ze had haar lichaam lange tijd verweten dat het haar in de steek had gelaten door ziek te worden. Nu ziet ze het anders: niet haar lichaam liet haar in de steek, maar zij luisterde niet naar wat het haar te vertellen had. Ze ging steeds over haar eigen grenzen en liet dat ook door anderen toe, uit een verlangen om sociaal wenselijk te zijn.
Een existentiële wake-up-call
Aan het nut van kanker kon Minke midden in de crisis niet denken; daarvoor was er simpelweg geen ruimte. Pas toen de hectiek voorbij was, kon ze terugkijken op wat er was gebeurd. De crisis zette iets in gang waarvan ze het gevoel had dat er geen weg terug meer was. Die existentiële wake-up-call daagde haar uit om anders naar zichzelf te kijken: eerlijker, milder en daardoor ook liefdevoller.
Het boek
Over haar tijd voor, tijdens en na de kanker schreef Minke een boek. Nu de diagnose alweer jaren achter haar ligt, kan ze eindelijk eerlijk terugkijken op dat proces en op zichzelf, en zien welke betekenis het voor haar heeft gekregen. Het resultaat is een indringend, intiem en waargebeurd verhaal over vechten en overleven, over wanhoop en kracht, over vallen en weer opstaan, sterker dan voorheen. Bij heldere hemel is sinds 31 maart 2021 verkrijgbaar, online en in de boekhandel. Een deel van de opbrengst komt ten goede aan Schildklier Organisatie Nederland.
