Matthijs
Door Anita Matheij
Matthijs (46) is eerder in mijn praktijk geweest om hulp te vragen voor zijn zoontje. Later volgde hij samen met zijn vrouw een Access Bars class om te leren hoe hij zijn vrouw en kinderen thuis kan ondersteunen met deze mooie behandelwijze.
Nu is Matthijs weer terug en deze keer gaat het om hemzelf. De combinatie van een gezin met grote uitdagingen en een verantwoordelijke baan in de zorg heeft haar tol geëist. Hij heeft spanning op spanning en crisis op crisis gestapeld en daardoor is hij burn-out geraakt.
De begeleiding die hij hiervoor krijgt, blijkt niet voldoende te zijn. Er blijft iets zeuren en daar wil hij graag korte metten mee maken. Omdat hij niet van halve maatregelen houdt, kiest hij voor een traject van intensieve begeleiding, waarmee hij in korte tijd grote stappen kan zetten.
Om te beginnen, mag Matthijs een creatieve opdracht doen, waarmee hij zichtbaar maakt welke last er op zijn schouders drukt. Hij tekent zichzelf als Atlas, die de wereld op zijn schouders draagt. In plaats van een aardbol torst hij een grote berg bakstenen mee.
Elke baksteen staat voor een last, zorg of verantwoordelijkheid. Het zijn er zoveel dat ieder normaal mens daaronder zou bezwijken. Dit beeld geeft inzicht in de last die hij elke dag moet meesjouwen en maakt in één oogopslag duidelijk dat hij zo niet door kan gaan.
Op de dag van zijn eerste behandelsessie word ik wakker zonder stem. Er komt echt geen geluid meer uit. Matthijs mag kiezen: we stellen de sessie uit, of het wordt een fluistersessie. Hij kiest voor doorgaan en voegt eraan toe: “Dan moet ik extra goed luisteren.”
Onbewust zegt hij hier meer mee dan hij zelf denkt. Onze innerlijke stem is een fluisterstem. In tegenstelling tot het Ego, dat heel luid spreekt en de hele dag onze aandacht probeert te trekken. Ego laat ons DOEN, onze innerlijke stem laat ons ZIJN.
De sessie is nog maar net begonnen, als twee Dwarsliggers de kop opsteken. Het zijn delen van Matthijs die hem willen beschermen. Vaak ontstaat zo’n overlevingsmechanisme al vroeg in de jeugd als een manier om je staande te houden in een wereld die niet veilig voelt.
Samen zorgen deze delen ervoor dat hij dóór blijft gaan, ook als het eigenlijk te zwaar wordt. Het ene deel blokkeert zijn emoties en gaat op zoek naar afleiding terwijl het andere deel hem aanspoort om ‘gewoon even door te gaan’. Maar daar zijn de problemen juist mee begonnen!
Door met deze delen in gesprek te gaan en ze nieuwe taken te geven, ontstaat er meer ruimte. Eén deel gaat Matthijs helpen om zich energiek, gelukkig en relaxt te voelen en het andere deel gaat hem helpen om zichzelf en zijn eigen welzijn voorop te stellen.
De shift van ‘altijd maar doorgaan’ naar ‘wat heb ik nodig om gelukkig te zijn?’ zorgt ervoor dat hij andere keuzes kan maken. Een krachtige vader, die goed voor zichzelf zorgt, kan er zijn voor zijn gezin. Niet met een berg bakstenen op zijn nek, maar vanuit een stevig en liefdevol fundament.
