Van het weekend zagen we een uil in het bos. Het was een klein, grijskleurig uiltje. Heel aandoenlijk zat hij in een boom. Eenmaal thuis vertelde ik dat ik jaren geleden eens met een vriendin bij een vogelliefhebber op bezoek was geweest. Hij had een heel grote witte uil, die we allebei op de arm mochten houden. Mijn levensgezel keek me een beetje glazig aan. Dat van die uil kon best kloppen, maar groot klonk ongeloofwaardig. Ik ging dus op zoek naar de foto’s. En dat leverde een flinke ontdekking op. Iets dat ik al wel wist, maar wat tijdens de zoektocht naar deze specifieke foto maar wat duidelijk werd. Ik heb de afgelopen jaren ontzettend veel foto’s gemaakt! Een klein rekensommetje liet zien dat ik in 10 jaar tijd meer dan 23.000 foto’s heb opgeslagen op mijn externe harde schijf! Vind daar maar eens die ene tussen, met die uil.
Gelukkig kon ik de foto vinden. Het duurde niet eens zo lang als ik vreesde toen ik die enorme hoeveelheid zag. Ik heb me wel voorgenomen dat ik iets met die enorme berg foto’s moet doen. Hoe en wanneer, dat is een ander punt.
