Toepassingsmogelijkheden van silicium gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek
Hoewel silicium niet als essentiële voedingsstof is aangemerkt, kan dit wel zo worden beschouwd. Het is namelijk een belangrijk spoorelement met diverse gezondheidsvoordelen. Er is nog te weinig data beschikbaar om een aanbevolen hoeveelheid voor silicium vast te stellen. Er zijn echter volop aanwijzingen dat silicium een belangrijke rol speelt in het lichaam. Een review uit 2021, gebaseerd op acht studies met maar liefst 100.012 deelnemers, suggereert dat minimaal 25 mg silicium per dag nodig is voor positieve effecten op de botten. Dit betekent dat het innemen van deze hoeveelheid per dag kan helpen om gunstige resultaten te behalen wat betreft de botgezondheid.
Verbetering van de botgezondheid en sterke tanden
Meerdere studies bevestigen het belang van silicium voor de botgezondheid. Silicium speelt een belangrijke rol in de bothomeostase en -regeneratie. Ook zijn er aanwijzingen dat silicium een effect kan hebben op de preventie van osteoporose. Een review uit 2014 met 38 studies laat een positieve relatie zien tussen inname van silicium en botregeneratie. Zowel dierstudies en humane studies als in-vitrostudies werden geanalyseerd. In dierstudies met kippen resulteerde siliciumdeficiëntie in botdefecten, vervormingen van de schedel, vermindering van het aantal osteoblasten en een vermindering van de aanmaak van de botmatrix. Bij ratten werden er minder mineralen aangetroffen in de botten. Siliciumsuppletie zorgde voor groei van osteoblasten en een verbetering van de vorming van de botmatrix. Ook werd er een positief effect gevonden op de botturnover met vermindering van femoraal botverlies (dijbeenbot) als gevolg.
Peri-implantitis, een ontsteking van het bot rondom een tandheelkundig implantaat, kan botverlies veroorzaken. In een gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek uit 2021 met 21 deelnemers die peri-implantitis hadden, is gekeken naar het effect van 10 mg silicium per dag op deze aandoening. Er werd choline gestabiliseerd orthosiliciumzuur (ch-OSA) gebruikt. Na 6 en 12 maanden werden diverse parameters geanalyseerd. De terugtrekking van het tandvlees was significant hoger in de placebogroep ten opzichte van de siliciumgroep. Dit laat zien dat silicium een positief effect kan hebben op het herstel van zacht weefsel.
Om de stabiliteit van de implantaten en de gezondheid van het omliggende botweefsel te beoordelen, werden twee parameters bepaald: de IS-BIC (afstand van de Implant Shoulder tot aan Bone Implant Contact) en de IS-AC (de afstand van de Implant Shoulder tot aan de Alveolar Crest). Een grotere afstand betekent meer botverlies rondom het implantaat. De IS-BIC en IS-AC bleven stabiel in de siliciumgroep, terwijl deze significant toenamen in de placebogroep. Silicium kan bij peri-implantitis het botverlies stabiliseren, verdere afbraak voorkomen en het weefselherstel ondersteunen.
Ook uit een in-vitro-onderzoek met humane cellen uit de tandholte (tandpulpacellen, hDPC) blijkt dat silicium een positief effect kan hebben op de tanden. Bij siliciumconcentraties van 50 ppm werd een verhoogde celdifferentiatie en mineralisatie van de humane cellen waargenomen. In een andere in-vitrostudie bleek dat een concentratie van 25 mcg/ml silicium de proliferatie van humane tandfollikelcellen kan stimuleren.
Lees het volledige artikel op www.orthokennis.nl/artikelen/silicium. Hier wordt verder ingegaan op de toepassingen van silicium.
