Voorwoord

Het nieuwe jaar raast vooruit. In onze tijdgeest is presteren belangrijk. Als reactie duiken termen op als mindfulness en yoga. In deze editie: kennismaken met de boeddhistische psychologie.

Boeddhisme centraal: Door: Sacha van den Ende, hoofdredacteur

Beste lezer,

In dit voorwoord zoeken we, tegenover de haast van onze tijd, inspiratie bij het boeddhisme.

Het nieuwe jaar raast vooruit. Er is volop te doen. Het is maar goed dat we in deze tijd gebruik kunnen maken van middelen als de auto, de (mobiele) telefoon, het internet en de social media bijvoorbeeld. Zonder zouden we het tempo maar moeilijk bij kunnen houden.
Als we naar de geschiedenis kijken, zien we dat er op de meeste stromingen een reactie volgde. Meestal een tegenreactie. In de 19e eeuw bijvoorbeeld ontstond het Realisme als reactie op de Romantiek. Men wilde weer een beeld geven van de werkelijkheid in plaats van deze mooier te maken. De Romantiek was juist weer een reactie op de Verlichting, een periode in de geschiedenis waarin de rede vooropstond.

In onze huidige tijdgeest zien we bijvoorbeeld dat presteren belangrijk is. Succes wordt gemeten in salaris en mooie spullen. Als succesvol geldt ook het hebben van een goedlopend en liefdevol gezinsleven en het onderhouden van een uitgebreide sociale kring. Het tempo ligt hoog om al deze doelen na te kunnen streven. Al enige tijd zien we dat hierop een reactie is ontstaan. Termen als mindfulness, consuminderen, ontstressen, slow-cooking, retraites en yoga duiken op verschillende plekken op. En hierbij gaat het niet alleen om ‘minderen’ en vertragen, maar ook om aandacht. Aandacht voor wat we doen, voor wie we zijn, voor wat we eten en aandacht voor ons lichaam.

Om dit alles te kunnen bereiken, kijken we terug in de geschiedenis en over de landsgrenzen naar het boeddhisme. Boeddha leefde zo’n 2500 jaar geleden in India. Hij hield zich het grootste gedeelte van zijn leven bezig met het zoeken naar de oorzaken van het menselijk lijden. Op zijn 35ste verjaardag kwam hij tot het inzicht dat zelfpijniging niet leidt tot verlichting en het einde van het lijden. Hij beëindigde zijn zoektocht en begon te mediteren. Daarmee loste alle duisternis op en hij bereikte de staat van verlichting, het Boeddhaschap.

Als we een boeddhistische monnik zouden zijn, dan zou ook ons doel zijn de verlichting bereiken. We zouden ons leven afgezonderd en mediterend doorbrengen. De meesten van ons zijn echter geen boeddhistische monnik. En dat hoeft ook niet. Onze wereld met al zijn vermaak en hartstocht is veel te leuk en interessant om afstand van te doen. We hoeven geen verlichting te bereiken, maar we kunnen wel dichterbij de tevredenheid en het geluk komen, die Boeddha 2500 jaar geleden verwierf. Het kan ons helpen bij ons drukke en onvoorspelbare leven. Het kan ons rustiger, gelukkiger en meer tevreden maken met onszelf en het leven in het algemeen.

Boeddha leerde ons dat de enige manier om iets zeker te weten, is het zelf te ervaren. Daarom adviseerde hij zijn leerlingen zijn ideeën eerst te testen voor ze die voor waar aannamen.
In deze editie van PSC Magazine willen we u kennis laten maken met de boeddhistische psychologie. Niet als vervanging voor onze westerse psychologie, maar als aanvulling.
Ik ben benieuwd wat u van dit onderwerp vindt en wens u veel leesplezier!
Sacha van den Ende, hoofdredacteur
redactie@pscmagazine.nl

Auteur

Redactie PSC Magazine

Redactie PSC Magazine

Gepubliceerd op

20 augustus, 2026

Thema

PSC Magazine 2012

Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen