Door: Sacha van den Ende, hoofdredacteur
Beste lezer,
Als kind hebben velen van ons het wel eens gedaan: een dagboek bijhouden. Zo staat er bij ons op zolder een doos van mijn partner. Speciaal voor deze editie hebben we de doos van zolder gehaald en mocht ik een blik werpen in de schriftjes die erin zitten. Het zijn er een heleboel en allemaal verschillend. Het handschrift verandert met ieder schriftje. Ook wat er geschreven staat, verandert. In het begin staat er wat ze die dag gedaan heeft, wat of wie ze wel leuk vindt en wat of wie niet. Er staan tekeningen in en er zitten bonnetjes en andere aandenkens in geplakt. Naarmate de jaren verstrijken, worden de verhalen langer en de onderwerpen diverser. Het gaat niet meer alleen over wat ze heeft meegemaakt, maar ook over hoe ze het beleefd heeft.
Ergens in haar puberjaren houdt het op. In die doos op zolder zit haar levensverhaal, of eigenlijk het verhaal van een jaar of acht van haar leven.
De doos gaat weer terug naar zolder. Op de terugweg naar beneden zijn haar handen niet leeg. Ze neemt een leeg schrift mee om haar oude gewoonte weer op te pakken. Ze is weer helemaal geïnspireerd.
Voor wie op zolder niet zo’n doos met schriftjes heeft staan, vormt deze editie van PSC Magazine misschien een inspiratiebron. Verderop staat bijvoorbeeld een recensie van het boek Op verhaal komen van onder andere Ernst Bohlmeijer. Bohlmeijer studeerde klinische en gezondheidspsychologie en is verbonden aan de Universiteit van Twente waar hij mede het Levensverhalenlab heeft opgericht. Het Levensverhalenlab richt zich op de rol die verhalen spelen bij het bevorderen van de geestelijke gezondheid. Het lab onderzoekt de relatie tussen levensverhalen en geestelijke gezondheid, ontwerpt verhalende interventiemethoden en bestudeert de rol van verhalen in de alledaagse zorgverlening.
In het hoofdartikel van deze editie vertellen Ernst Bohlmeijer en Anneke Sools uitgebreid over hun vakgebied.
Een uitgelezen moment om te oefenen met het schrijven van je levensverhaal of het bijhouden van een dagboek is bijvoorbeeld een vakantie. Dit is een afgebakende en overwegend positieve periode. Bovendien is het tijdens een vakantie makkelijker om tijd te maken voor het schrijven.
Een andere reden om het schrijven tijdens de vakantie op te pakken kan de ontspanning zijn die het geeft. Het schrijven vermindert of stopt het piekeren en het papier is de vriend of vriendin die er altijd is om je verhaal bij kwijt te kunnen. En het papier is de spiegel die we onszelf kunnen voorhouden.
Voor wie er zelf niet aan toekomt zijn levensverhaal op te schrijven, bestaat de mogelijkheid hiervoor een ander te vragen. Ook hierover kunt u verderop in deze editie meer lezen.
Ik ga het zeker proberen, mijn levensverhaal opschrijven. Ik weet niet zeker of er straks op zolder ook een doos komt te staan met mijn schriftjes. Ik ben meer van de moderne technieken en ga een digitaal schriftje volschrijven.
Ik wens u veel leesplezier. En schrijfplezier natuurlijk!
Sacha van den Ende
Hoofdredacteur
redactie@pscmagazine.nl
