De overstap naar de SRBAG
De SRBAG is de nieuwe koepelorganisatie waar de NFG sinds januari bij aangesloten is. Binnen de SRBAG kunnen leden nu direct meepraten over beleid en kwaliteit. Meer weten over complementaire zorg? Lees ook ons overzicht van PSC Magazine 2013 artikelen over dit thema.
Door: Rick Denkers, voorzitter NFG
Per 1 januari van dit jaar zit de NFG bij een nieuwe koepelorganisatie, de SRBAG. Als het goed is, heeft u uw nieuwe muurschildje in huis en ook uw nieuwe licentie. Voor ons is er een geheel nieuwe periode aangebroken met de SRBAG. Daar waar we vooral tegen de RBNG praatten, mogen we nu bij de SRBAG mee praten. En dat is een prettige gewaarwording. Het is tevens een erkenning dat we binnen de NFG veel kennis in huis hebben. Veel tijd om aan elkaar te wennen is er niet geweest. We moesten vol aan de bak.
Neem nu bijvoorbeeld het dossier ‘medische basiskennis’. Een discussie die al sinds eind 2009 speelt. Daar zijn in de loop van de jaren zaken in gaan spelen, die volstrekt niet meer te maken hebben met de oorspronkelijke grondgedachte: het zekeren van een basale medische kennis bij de therapeuten.
Ik geef u een voorbeeld. Een aantal beroepsorganisaties ijvert voor een gevorkte oplossing: een psychosociale variant en een ‘lichaamsgerichte’ variant. Wij beschouwen dat als onlogisch. De reden daarvoor is simpel: eenieder van u heeft een gedegen opleiding achter de kiezen. Zit u dan te wachten op een basale uitleg van over wat een depressie is? Wij denken van niet. Dat weet u al; het is immers uw vak en bovendien heeft u dat al in uw opleiding gehad. Het zou een overbodige herhaling zijn die zeker niet kwaliteitsverhogend werkt.
Zit u dan te wachten op een basale kennis over bijvoorbeeld de dynamische, excentrische spierarbeid? Ik wed dat velen onder u deze vraag volmondig met een ‘Nee’ zullen beantwoorden. Schoorvoetend ben ik tot het standpunt gekomen dat er een ‘zekere toegevoegde waarde’ in zit.
Weer terug naar de (vergeten) grondgedachte. De hele discussie over de medische basiskennis is aangezwengeld door de wens om tot een universele ‘ondergrens’ van bekwaamheid te komen. Daarbij werd er door de zorgverzekeraars gewezen naar het Heilpraktiker-systeem in Duitsland. Vergetende dat je daar met een dergelijk basisdiploma direct aan de slag kan. Hier kan dat niet. In Nederland hebben de zorgverzekeraars de eis bij beroepsverenigingen neergelegd, dat een gedegen vakopleiding aan de grondslag van een lidmaatschap moet liggen.
We kunnen ons dan beperken tot de basis. Een dergelijke opleiding hoeft dan ook niet al te veel tijd te kosten. En daar zit nu precies waar de NFG en de SRBAG op één lijn zitten. Andere koepels hebben een voorstel geponeerd waarbij een therapeut meer dan één jaar voltijds naar school zou moeten gaan!
Volstrekt irreëel in mijn opvatting. De SRBAG en de NFG zijn van mening dat een opleiding waar u pak-‘m-beet 3 maanden tot een jaar in deeltijd mee bezig bent, prima voldoet. De huidige situatie dus. Dat is ook voor een drukbezette therapeut – zij het met passen en meten – weg te zetten. Meer dan 1 jaar voltijd een opleiding volgen werkt ook dramatisch kostenverhogend. Nog los van het feit dat het niet te doen is voor een therapeut. Met een dergelijk voorstel kunnen we de rampenscenario’s uit de kast gaan halen. Wij denken dat dan een heleboel goede therapeuten noodgedwongen een punt achter hun praktijk moeten zetten. Niet wenselijk dus.
Uiteindelijk moeten de vakopleidingen meer aandacht geven aan ‘het lichaam’. Dat is de beste oplossing. Maar daar schort het in mijn opvatting nog aan. Veel opleidingen richten zich gelijk op de ‘geest’. Terwijl juist een van onze ‘sterktepunten’ is dat we holistisch zijn. Daar hoort het lijf bij. Wel op basisniveau. U hoeft tenslotte geen arts te worden. Als we dat bereiken, is gelijk het nut en de noodzaak van een apart diploma medische basiskennis vervallen. Ook daar zijn de NFG en de SRBAG het roerend met elkaar eens. Een prettige overstap dus.
Rick Denkers, Voorzitter NFG
