Endometriose

Door Arina Marsman

Van de week heeft Janneke een afspraak bij ons voor een intake en een eerste behandeling.

Nadat ze haar jas heeft uitgedaan, gaat ze voorzichtig zitten en houdt haar handen tegen haar buik gedrukt. “Sorry hoor, dat ik zó binnenkom maar ik heb zo’n verschrikkelijke pijn en de pijnstillers helpen niet voldoende.”

Ze ziet er bleek en moe uit. Onder het genot van een kop warme thee doet ze haar verhaal.

Al vanaf haar prille puberteit wordt ze geplaagd door vreselijke menstruaties: langdurig bloedverlies, veel pijn, krampen. Dat alles wordt ook nog eens door hoofdpijn en vermoeidheid ruim van tevoren “aangekondigd” – PMS oftewel premenstrueel syndroom. Opmerkingen als “dat hoort er nou eenmaal bij”, “neem maar een aspirientje”, “kom op, je bent niet ziek” waren jaren niet van de lucht.

Enige jaren terug is dan toch de diagnose endometriose gesteld.

De laatste jaren komt steeds meer aan het licht dat veel vrouwen deze aandoening hebben: een aandoening die eventueel kan leiden tot meerdere weken per maand je ziek voelen van pijn en bloedverlies en zelfs ongewenste kinderloosheid.

Weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies (het binnenste laagje van de baarmoeder) groeit ook buiten de baarmoeder. Eigenlijk hoort dat weefsel alleen in de baarmoeder te zitten, waar het elke maand wordt opgebouwd en afgestoten. Bij endometriose zit dit weefsel bijvoorbeeld op de eierstokken, eileiders, de blaas, de darmen en zelfs in de buikholte zelf. Het weefsel reageert op hormonen, net als normaal baarmoederweefsel. Tijdens de cyclus wordt het dikker, breekt weer af maar kan niet weg.

En daardoor ontstaan ontstekingen, pijn, littekenweefsel of verklevingen.

De reguliere geneeswijze kan dan overgaan tot opereren en/of het voorschrijven van hormonen (bijvoorbeeld de pil). Maar niet elke vrouw wil- of kan tegen de pil. En operaties veroorzaken zelf ook weer littekens, dus daar wordt vanuit de reguliere geneeswijze terecht kritisch mee omgegaan.

In het geval van Janneke blijkt opereren en hormonen geen optie te zijn en daarom heeft de gynaecologe haar naar ons doorverwezen.

Vanuit de Traditionele Chinese Geneeswijze bekijken we deze aandoening kort gezegd als een gevolg van stagnatie van Qi (energie) en Xue (Bloed), waarbij vaak Interne Koude een grote rol speelt.

Na anamnese, het voelen van de pols en het bekijken van de tong, vraag ik mijn cliënte op de bank te gaan liggen; ze wil een rol onder haar knieën om zo de trek op haar buik wat te verminderen.

Er zijn acupunctuurpunten die in een bepaalde combinatie met elkaar zeer pijnstillend kunnen werken. Mijn favoriete methode is de Balansmethode volgens dr. Tan.

Ze geeft aan kouwelijk te zijn en vaak met een kruik op haar buik op de bank te zitten. Ik maak tevens gebruik van moxa (bijvoetskruid) en de TDP-lamp om te verwarmen. (TDP-lamp: een infraroodlamp met een mineraalplaat die onder andere de circulatie aanzet.)

Ik zie na enige tijd de ontspanning in haar gezicht en ook haar pols verandert. Ze kijkt me verbaasd aan en zegt: “Verbeeld ik me dit nu? Het lijkt wel of de pijn wegtrekt!” Ze raakt geëmotioneerd.

Na een ruim half uur haal ik de naaldjes eruit en staat er een heel andere vrouw op van de bank: met kleur op haar gezicht en een ontspannen lach.

Ook ik ben wat aangeslagen door haar blijdschap om van de pijn verlost te zijn.

Ze gaat zo blij naar huis! We hebben voor over 3 dagen weer een afspraak gemaakt. Voorlopig blijft ze 1 x per week komen met, over een tijdje, een frequentie van 2 x per maand.

De volgende dag bestel ik Chinese kruiden voor haar en ik zal het de volgende keer met haar hebben over leefstijl en (ontstekingsremmende) voeding.