Toxines verminderen: waar begin je?
Het verminderen van toxines in de leefomgeving en voeding kan bijdragen aan een gezondere stofwisseling. Lees ook meer over gezondheid en leefstijl op Curova, en bekijk achtergrondinformatie over persistente organische verontreinigende stoffen bij het RIVM.
Men wordt zo nooit te dik, heeft altijd voldoende energie, krijgt geen hoge bloedsuikerspiegel, hoog cholesterol of laaggradige ontstekingen. Er is veel onderzoek naar toxines die zich stapelen in vetweefsel van organismen. De zogenaamde POP’s (Persistent Organic Pollutants) zijn lipofiele toxinen die nauwelijks afbreekbaar zijn en dus rampzalig kunnen uitwerken in onze stofwisseling. Eenmaal in onze vetcel aangekomen stimuleren ze de anabole stofwisseling, waardoor de vetcel overmatig vet gaat opslaan.
Hoe onze vetcellen groeien ondanks gezonde voeding
De term ‘metabole flexibiliteit’ is inmiddels een begrip geworden, omdat een gebrek eraan de oorzaak is van veel westerse leefstijlaandoeningen. Een gezond lichaam kan in het algemeen snel en flexibel reageren op een wisselend aanbod aan voeding en in het bijzonder op een verschillende samenstelling en innamefrequentie daarvan. Dit wordt dan weer afgestemd op de behoefte van de verschillende weefsels en organen. Zo slaan bijvoorbeeld vetcellen, de lever en de spieren vet en glucose op na een maaltijd en wordt het vet door de vetcellen en de glucose door de lever losgelaten, wanneer er een tijdje niet gegeten wordt. De spieren op hun beurt schakelen over op het gebruik van vet als brandstof om glucose te sparen. Het is een golvend fenomeen van katabool en anabool met alle bijbehorende stofwisselingsprocessen.
Deze toxines ondermijnen onze metabole flexibiliteit. Zo worden we sneller dik; zelfs als we een nette leefstijl hebben, vallen we minder goed af en komen we sneller weer aan. Maar dat is niet het enige, we krijgen ook een hoger risico op diabetes type 2 en andere uitingen van het metabool syndroom.
Metabole flexibiliteit stimuleren
Een methode om de metabole flexibiliteit te stimuleren, te behouden of weer te herstellen, is het stimuleren van de vetcel tot lipolyse: het vrijmaken en vervoeren van zijn opgeslagen vetten, met daarin de POP’s, naar het bloed. Eenmaal in het bloed kunnen lever, nieren en nutriënten hun ontgiftende werk doen. Er moet als het ware een sterke katabole stimulus worden gegeven door een combinatie van intermittent fasting, lichaamsbeweging en intermittent vegan, ofwel met regelmaat een aantal dagen achtereen veganistisch eten.
Dat je als omnivoor met een aantal dagen veganistisch eten een gunstig effect kan hebben op je stofwisseling en ontgifting is pas kort bekend en dit gebeurt al binnen 48 uur aaneengesloten plantaardig eten. Heel toepasselijk is dan ook de titel van dit wetenschappelijk onderzoek: A 48-Hour Vegan Diet Challenge in Healthy Women and Men Induces a BRANCH-Chain Amino Acid Related, Health Associated, Metabolic Signature.
Binnen 48 uur wordt er dus een verbetering gezien in de stofwisseling die hoort bij een betere metabole flexibiliteit en stimuleer je gewichtsverlies, afvallen en detoxificatie. Dit effect is dus aangetoond bij een flexibel voedingspatroon; telkens switchend van omnivoor naar veganistisch en weer terug, en past dus mooi bij het flexibel maken van je stofwisseling. Langdurig veganistisch eten kan zeker gezond zijn, maar geeft na verloop van tijd risico’s op voedingstekorten (ijzer, zink, vitamine A, B12 en D) en spiermassaverlies. Voor ’the best of both worlds’ kies je voor een flexibele voedingsinname van afwisselend dagen met dierlijke producten en dagen volledig plantaardig.
