Door: Rick Denkers, voorzitter NFG
De complementaire zorg heeft het zwaar. Opleidingsinstituten melden een forse teruggang in het aantal nieuwe aanmeldingen, therapeuten merken een significante terugval in het aantal nieuwe cliënten. Sommige therapeuten sluiten zelfs de deuren. Dit jaar meer dan ooit. De verwachting is dat ruim 1000 complementaire, psychosociale therapeuten op zoek zullen gaan naar nieuw emplooi.
Tel bij de moeilijk economische situatie ook nog de bezuinigingen op die door velen gevreesd worden en dan mogen we de conclusie trekken dat de branche in een lastig vaarwater terecht is gekomen.
“Er zijn twee dingen die vooruitgang brengen: een oorlog en een crisis” is een bekende uitspraak van Woodrow Wilson, een voormalige Amerikaanse president. En hij kan het weten: een aantal financiële crisissen maakte hij mee en kort nadat hij president werd, brak de Eerste Wereldoorlog uit. Hij zag de noodzaak tot verandering. Een crisis is de kans om oude zekerheden opnieuw tegen het licht te houden.
Moeten wij ons als branche wel zo eenzijdig op de verzekeraars richten? Het antwoord zal in theorie wel door veel therapeuten gedeeld worden: nee. Maar toch, de praktijk leert ons dat de mogelijkheid om de nota bij de verzekeraars neer te leggen, voor veel therapeuten als een warme deken wordt gezien.
In alle eerlijkheid: die warme deken laat zich maar moeilijk verwijderen. Maar we moeten wel. Steeds meer taken verdwijnen bij de Rijksoverheid en worden overgeheveld naar de gemeente. Dat proces is al enige tijd gaande en heeft zelfs een eigen naam meegekregen: de kanteling. De nieuwe Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) is daar hét voorbeeld van.
De Wmo is een brede participatiewet: iedereen moet kunnen meedoen. Voor burgers met een beperking hebben gemeenten een compensatieplicht. Eigen kracht centraal: dat is het uitgangspunt van de Wmo. Mensen moeten hun eigen kracht en hun sociaal netwerk meer benutten. Pas als ze het zelf niet meer redden, kunnen ze een beroep doen op voorzieningen.
De gemeenten in Nederland hebben beleid ontwikkeld op een aantal onderdelen van de Wmo. Ik som ze voor u op: bevordering sociale samenhang; (preventief) jeugdbeleid en opvoedingsondersteuning; informatie, advies en ondersteuning; ondersteuning mantelzorgers en vrijwilligers; bevordering participatie mensen met beperkingen; voorzieningen voor mensen met beperkingen (verordening individuele voorzieningen); maatschappelijke opvang (onder andere voor vrouwen); bevordering van openbare geestelijke gezondheidszorg; verslavingsbeleid.
Doorlezend bent u vast op de gedachte gekomen: hé, daar ik kan ik wat in betekenen. Precies, want dat is uw werkterrein. Maar doet u inmiddels al iets actief in deze richting? Heeft u al contacten met uw gemeente? Gewoon eens verkennend gesproken met een ambtenaar?
Grote kans is dat u dat nog niet gedaan heeft. Het is een mooie gelegenheid om daar nu verandering in aan te brengen. Er ligt een hele markt voor ons open. Nu al trekken verzekeraars zich steeds meer terug op hun kerntaken zoals de zorgwet hun dat voorschrijft. Gemeenten worden steeds actiever in het zorgveld. Een bijzonder mooie kans.
Maar het vereist wel wat van u. Een omslag in uw denken. Nieuwe kennis. De NFG wil daarin een betekenisvolle rol gaan spelen. Wij willen een beroep doen op die therapeuten die inmiddels al ervaring hebben in de nieuwe Wmo, en op u, die de kansen ziet. Laten we samen met elkaar kennis verzamelen én delen. Daarom wil de NFG een platform Wmo oprichten. Voor en door therapeuten. Met maar één doelstelling: het bundelen van krachten. We hebben u hard nodig: de NFG kan onmogelijk met haar kader 415 gemeenten in Nederland alleen bedienen.
Als we van elkaar kunnen leren en als groep naar buiten treden, kunnen we succesvol een rol van betekenis gaan spelen in nieuwe zorg en welzijn. Laten we ook goed beseffen: doen wij dat niet, dan doen anderen het wel.
De NFG zal alles faciliteren zodat de leden van het platform zich kunnen concentreren op die ene belangrijke taak: het ‘openbreken’ van deze nieuwe markt. U hoeft dus niet bang te zijn dat allerlei bestuurlijke beslommeringen op uw pad komen: dat doen wij voor u.
Maar we verwachten wel wat van u: enthousiasme én inzet. De beloning is er ook naar: nieuwe opdrachten, kennis en inspirerende contacten met collega’s.
Gaat u de uitdaging aan?
Als u deze vraag met een ‘ja’ kunt beantwoorden, stuur dan een mailtje naar WMO@de-nfg.nl.
En volgens mij kunt u maar één antwoord geven!
www.de-nfg.nl
