Ik ben geen leider. Nooit geweest ook. Je hebt mensen die dat als van nature afgaat. Die roepen: “Zullen we daar en daar een biertje gaan drinken?” en dan gaat (uiteindelijk) iedereen ook ‘daar en daar’ dat biertje drinken. Bij mij niet. Ik time mijn voorstellen verkeerd, ik roep ze te zacht, of ze slaan gewoon niet aan. Ik weet niet hoe het komt maar groepen doen gewoon nooit wat ik verzin.
Ik heb me erbij neergelegd en probeer het doorgaans dus ook niet meer. Tot laatst dus. Ik had een in mijn ogen erg leuk idee om met de hele klas van dochter als afsluiter van het jaar te gaan doen. En het werkte dus ook weer als vanouds niet. Weinig reactie, gematigd enthousiasme en vooral geen beweging. Op dat moment realiseerde ik me hoe weinig ik de laatste jaren probeer te doen tegen mijn natuurlijke aard in. En hoe lekker dat is om al heel lang niet meer proberen te zijn wat ik niet ben!
Ik geniet de laatste jaren steeds meer van doen wat voor mij werkt. En zo doe ik dus andere dingen niet meer. Ik ben een ochtendmens, doe mij een feestje om 7 uur ’s morgens. ’s Avonds ben ik er helaas voor anderen niet bij. Ik ben geen leiderstype. Dus die rol neem ik niet op me, zelfs niet bij de voetbal als de mama’s tegen de f’jes moeten spelen. Van op een kantoor zitten slaat mijn hoofd dood. Ik werk tussen het sporten, kinderen naar school brengen en boodschappen doen door. Ik werk thuis, onderweg, waar het uitkomt. Maar niet op een kantoor en zeker niet van 9 tot 5. Ik ben niet slordig maar ben gewoon na 80% van een klus verveeld. Ik ben van de ideeën, van snelheid en steeds weer iets anders. Ik hou niet van veel mensen, ik ben een een-op-weinig-mens. Te veel mensen is te veel frequenties in communicatie. Maakt me niet blij en wel moe. Nee, ik hou niet van reizen. Laatst werd ik gevraagd een lezing te komen geven in Korea. Tja, hoe cool het ook mag klinken, mijn hart gaat er niet sneller van kloppen. Of eigenlijk wel, van de stress. Doe mij maar mijn vaste camping in Frankrijk.
Eigenlijk bestaat mijn werk uit mensen weer laten ontdekken dat hoe het bij ze past, prima is! Wat Werkt Wel in plaats van Hoe Het Hoort. WWW versus HHH dus. Twee keer drie letters die voor veel mensen eyeopeners zijn. En natuurlijk gaat het een tandje dieper… want ook in je zenuwstelsel is zo ongelofelijk veel gevoeligheid voor WWW en HHH. Wist je dat sociaal-emotionele uitsluiting in je brein dezelfde prikkels geeft als fysieke pijn? En dat we er dus vrijwel alles aan doen om geen uitsluiting te hoeven ervaren? Desnoods door over grenzen van onszelf te gaan, door allemaal dingen te doen tegen onze aard in, te veel samen of juist te weinig. Te veel plannen of juist te weinig. Te veel op verstand of juist te weinig.
Ik ben zo blij dat ik mede door NLP kennis heb kunnen maken met mijn eigen echte gebruiksaanwijzing! En zo’n moment dat ik weer eens iets doe wat eigenlijk me niet echt past, helpt me realiseren hoe lekker het leven is als het echt van jou is! Misschien dus toch wel leiderschap, maar dan net even anders. Eens?
Cathelijne is schrijver, moeder, trainer en coach. Ze werkt bij trainingsinstituut De Eerste Verdieping en bij het ADHD-centrum Nederland.
Leiderschap dat past bij je eigen aard
Leiderschap hoeft geen vaste vorm te hebben. Wie leiderschap toont op een manier die past bij de eigen natuurlijke aard, voorkomt onnodige stress en blijft dichter bij zichzelf. Lees ook meer over karakter en praktijkvoering of verdiep je in leiderschap en persoonlijke ontwikkeling.
