Inhoudsopgave
Van popster tot meditatieleraar
Van hitmaker bij Lois Lane naar burn-out
Zo’n dertig jaar geleden richtte Tijn Touber samen met zijn toenmalige vriendin Monique Klemann de band Lois Lane op. Het was een roemruchte tijd: gouden platen, wereldwijde tournees en zelfs plannen om met Prince op pad te gaan. Toch merkte Touber dat het succes hem niet gelukkiger maakte. “Is dit alles?”, vroeg hij zich op een gegeven moment af. Hij raakte zichzelf kwijt in het muziekcircus en de inspiratie voor nieuwe liedjes maakte plaats voor spanning en angst.
Een vriend raadde hem aan te gaan mediteren. Bij zijn eerste meditatie ervoer Touber meteen een sterk gevoel van thuiskomen — een ervaring die hij niet kon vasthouden of herhalen, tot hij besefte dat juist het loslaten ervan de sleutel was. Hij bleef mediteren en combineerde dat een tijd lang met zijn muziekcarrière, tot Lois Lane uit elkaar ging en hij zich meer op rust en op zijn innerlijk leven ging richten. Ruim dertien jaar leefde hij vervolgens als een soort yogi, gericht op zelfkennis en bewustzijnsontwikkeling.
Van columnist tot bestsellerauteur
Touber begon te schrijven voor The Optimist (destijds nog Ode geheten, de voorloper van bladen als Happinez). Tien jaar lang deelde hij daar de bijzondere mensen en spirituele ervaringen die hij tegenkwam. Later voelde hij de behoefte om meer vanuit zichzelf te schrijven, wat leidde tot zijn eerste boek, Spoedcursus verlichting — inmiddels een van de zes boeken die hij schreef. Tot zijn eigen verrassing werd het meteen een succes en kreeg het brede aandacht in de mainstream media, terwijl juist vanuit de spirituele hoek kritiek kwam dat hij het onderwerp te simpel voorstelde. Tegenwoordig combineert Touber muziek weer met spiritualiteit tijdens meditatieconcerten, organiseert hij stilte-retraites en schrijft hij columns voor Happinez.
Het ontstaan van Stadsverlichting
Geïnspireerd door de Beatles en het Maharishi-effect
Als groot Beatles-fan wist Touber dat de band ooit een periode doorbracht in de ashram van Maharishi Mahesh Yogi in India, waar ze transcendente meditatie leerden. Onderzoekers ontdekten destijds dat steden waar veel mensen mediteerden meer harmonie en flow kenden — minder criminaliteit, minder spoedopnames, minder verkeersongevallen. Dit verschijnsel werd het Maharishi-effect genoemd. Touber liet zich erdoor inspireren: in plaats van te protesteren tegen alles wat er mis gaat in de wereld, wilde hij liever een golf van rust en verbondenheid op gang brengen.
Zo ontstond Stadsverlichting, dat begon in zijn eigen huiskamer met vrienden die op zondagavond kwamen mediteren. Het initiatief kreeg al snel een eigen leven: inmiddels vinden er in meer dan 900 huiskamers regelmatig groepsmeditaties plaats, elk op hun eigen manier — de één stil, de ander met geleide meditatie of muziek. “Dat het door de mensen zelf gedragen wordt, daar ben ik wel trots op”, vertelt Touber. Er zijn ook grote publieksevenementen georganiseerd, zoals op het Museumplein in Amsterdam, en met Schoolverlichting wordt inmiddels ook geprobeerd kinderen op jonge leeftijd kennis te laten maken met rust, stilte en creativiteit.
Waarom Touber geen goeroe wil zijn
Touber benadrukt uitdrukkelijk geen goeroe te willen zijn. Hij verwijst naar Marshall Rosenberg, grondlegger van de geweldloze communicatie, die ooit zei dat een therapie bij voorbaat mislukt wanneer een therapeut zich als therapeut opstelt. Datzelfde ziet Touber terug in de spirituele wereld: wie zich opstelt als iemand die het allemaal weet, maakt zijn volgelingen juist kleiner. Daarom wil hij mensen vooral meegeven dat ze niemand nodig hebben om verder te komen — Stadsverlichting is dan ook bewust een initiatief dat, in zijn woorden, “buiten hem om” een eigen leven leidt.
Mediteren en verlicht zijn
“Iedereen is al verlicht”
Volgens Touber draagt iedereen diep vanbinnen een onaangetaste, heel gebleven kern met zich mee — een plek die je soms even voelt, bijvoorbeeld bij een zonsondergang. In de loop van het leven raakt die kern overdekt door allerlei lagen, maar ze verdwijnt nooit. “We zijn al iets. Het zit al binnenin ons; je bent al lang verlicht”, zegt hij. De Indiase yogitraditie spreekt dan ook liever over herinneren dan over ontwikkelen. Wie zich die kern herinnert, kan volgens Touber onmogelijk nog haten of oorlog voeren — een reden waarom hij collectieve bewustzijnsontwikkeling ziet als een weg naar een vreedzamere wereld.
Mediteren in een paar simpele stappen
Mediteren gaat volgens Touber niet over het stoppen van gedachten — hoe harder je dat probeert, hoe meer gedachten er juist ontstaan. Het gaat er juist om als toeschouwer naar je gedachten te kijken, zonder ze te willen veranderen. Hij leert mensen daarom drie simpele dingen: ademen, glimlachen en toelaten. Daarmee komen gedachten vanzelf tot rust en maak je, in zijn woorden, je systeem schoon. Wie daarnaast goed in zijn lichaam zit, ervaart een vierde stap: meer inzicht, intuïtie en flow — het gevoel dat het leven vanzelf gaat stromen.
Niet iedereen is er volgens Touber al aan toe: wie vooral bezig is met overleven, heeft eerst behoefte aan veiligheid en stabiliteit voordat bewustzijnsontwikkeling een logische volgende stap wordt. Voor de toekomst werkt Touber aan een multimediale concertervaring, The Game of Life, waarin hij het publiek via muziek, beeld en geur langs zeven symbolische stappen van bewustwording wil meenemen — voor hem de rode draad in alles wat hij doet: een oeroude boodschap verpakken op een manier die nu weer aanspreekt.
