Een van de coaches uit ons centrum belde me. Ze wilde even met me van gedachten wisselen over een cliënt. Eentje die vaak te laat kwam en nu met een smoesje niet was komen opdagen. Wat ze er mee moest.
Kijk, ik vind het dus vooral amusant hoe mensen met mijn tijd als coach omgaan. Waarom? Omdat ik denk: hoe ze het bij mij doen, zegt iets over hoe het in hun hoofd gaat. Ze gaan echt niet met mij exclusief anders om dan met andere dingen en andere mensen in hun leven. Dus….voor mij is het een symptoom dat me vooral informatie geeft over hoe iemand in het dagelijks leven zoal doet. Ik kan dat zo makkelijk denken, omdat ik voor mezelf besloten heb: ik heb zat te doen! Komt iemand niet opdagen, dan zijn er plenty mailtjes, projecten, schrijfsels en andere zaken waar ik met veel plezier aan begin!
Als iemand sjoemelt met afspraken met mij, dan sjoemelt diegene ook vaak met zichzelf. Heeft met grotere thema’s te maken. Bijvoorbeeld je schuldig voelen dat je tijd neemt voor jezelf (om naar een judgercoach te gaan). Te veel denken kan direct nuttig zijn (een coachsessie is zelden direct nuttig). Slecht tegen een voor jouw gevoel scheve relatie kunnen (voor veel mensen voelt het met een coach een beetje hiërarchisch). Het gevoel hebben altijd tekort te komen (en dus loyaliteit van de coach moeten testen). En zo zijn er legio voorbeelden van dieperliggende, onbewuste levenspatronen die iemand net zo lekker op zijn coach loslaat als op het leven. Los daarvan, als ik me ga ergeren, heb ik mezelf. En als ik een rekening ga sturen, ben ik waarschijnlijk mijn klant kwijt. Kortom, ik zie het allemaal maar vooral als een leermoment.
Dat besprak ik met de coach in kwestie, maar het werd niet echt rustiger bij haar. En ineens viel er een kwartje bij me. Ik zeg: “Maar als je heel erg judger bent, is het ook lastig als je schema verschuift.” Ze antwoordde: “Ja, maar ik ben helemaal geen judger, ik ben een perciever.” En toen snapte ik het eigenlijk nog beter!
Judger en perciever zijn twee termen uit de MBTI-test die veel bij coaching in zakelijke context gebruikt worden. Ze staan voor een voorkeur in het organiseren van tijd en planning. Een judger heeft het graag tevoren strak en duidelijk. Een perciever ziet graag waar het naartoe gaat en stuurt bij zoals het komt en werkt niet met een strak vooropgesteld plan. Judger zijn is een beetje ‘overrated’ in onze westerse wereld. Projectmanagement, duidelijke afspraken en deadlines zijn aan de orde van de dag. Judgers houden ook niet zo van de zuidelijke manier van zaken doen waarbij een afspraak rustig drie uur ’te laat’ begint. Percievers hebben het daarom vaak lastig in onze westerse wereld. Dus als je als perciever je stinkende best doet je te gaan gedragen als een judger, hoe extra frustrerend is het dan als dat vervolgens mislukt door IEMAND ANDERS. Dan word je een beetje pissed!
Het kwartje viel als een in beton gegoten briefje van honderd. Niets geen overdracht, en ook gaat het dus eigenlijk niet echt over de vraag: hoe ga ik om met een cliënt die te laat komt. Ik vind het smullen om dit soort dingen te doorgronden en om iets ogenschijnlijk kleins (te laat komen van een cliënt) te koppelen aan een groter verhaal! I love my job!
Cathelijne is schrijver, moeder, trainer en coach. Ze werkt bij trainingsinstituut De Eerste Verdieping en bij het ADHD-centrum Nederland.
Waarom te laat komen zoveel losmaakt
Te laat komen kan een gevoel van spanning oproepen, zowel bij jezelf als bij de ander die staat te wachten. Door bewust stil te staan bij waarom je te laat komt, kun je patronen doorbreken. Meer over omgaan met tijdsdruk lees je bij Psychologie Magazine. Benieuwd naar meer columns? Kijk in PSC Magazine 2016.
