Waarom kiezen voor de opleiding psychosociale therapie?
De opleiding psychosociale therapie combineert persoonlijke ontwikkeling met professionele vaardigheden om anderen te begeleiden. Wie de opleiding psychosociale therapie volgt, leert niet alleen technieken maar doorloopt ook een eigen transformatieproces. Deze opleiding psychosociale therapie vormt zo de basis voor een authentieke praktijk als therapeut. Meer lezen over deze opleiding? Bekijk het PSC Magazine 2016 of kijk bij de NFG beroepsvereniging.
Ik herinner het mij als de dag van gisteren, de eerste lesdag bij de opleiding psychosociale therapie van Bureau de Roos. Het voelde als thuiskomen! Na die eerste lesdag was het verlangen naar meer gewekt en de reis begonnen. De studiedagen die volgden, brachten onbewuste processen naar boven. Door de aangeboden lesstof, onderbouwd met metaforen, beelden en opdrachten, werd ik mij bewust van mijn overlevingsstrategieën en ging ik begrijpen wat het betekent om echt te leven. Puzzelstukjes vielen op zijn plaats. Er staat in de Bijbel: “Bewaar je hart boven alles wat te bewaren is want daaruit ontspringt het leven.” Het terugkeren naar dit eigen authentieke hart was de rode draad van al deze veranderingsprocessen.
Door: Jenneke Fieten van Dalen
Het verlangen om deze opleiding te gaan doen was bij mij gegroeid, omdat ik meer inzicht wilde krijgen in de mens achter de problemen. Wat maakt dat mensen doen wat ze doen, ook al is het destructief? Ook in mijn eigen binnenwereld waren er obstakels die soms de kop op staken, me behoorlijk onderuit konden halen, maar waar ik mijn vinger niet op kon leggen. Wat lag daarachter? Dát te herkennen, erkennen en op te ruimen heeft mij tot een mooier en vrijer mens gemaakt! Geen kalme reis maar wel een behouden aankomst. Het heeft mijn leven voorgoed veranderd!
In mijn persoonlijk leven is het geloof in God als mijn Schepper van onschatbare waarde en de Bron waaruit ik leven mag. Ik ben dan ook heel blij dat ik de opleiding bij Bureau de Roos heb gevolgd, omdat die de geloofsbeleving en de psychologie heel mooi samenvoegt. Ik heb daarin een mooi evenwicht gevonden. Na drie jaar kreeg ik mijn diploma psychosociaal therapeut. Een diploma omdat ik de weg naar mijn eigen hart heb durven gaan en nu in staat ben om andere mensen, vanuit ditzelfde proces, mee te nemen in hun proces en zoektocht om terug te keren naar het eigen hart zodat dit (weer) gehoord wordt.
Naast deze persoonlijke ervaringen en verworven gereedschappen vanuit de opleiding, kon ik mij aanmelden bij de beroepsvereniging van de NFG. De keuze om dit te doen was, dat ik verantwoordelijk en met kwaliteit in beweging wilde zijn en blijven. Maar ook om een stukje erkenning. Ik was nu therapeut, ik was geslaagd, had een diploma en had ruim 10.000 euro omgezet in een stuk levenswijsheid. Dat mag toch wel een naam hebben!
Toen in 2015 de vergoedingen door de zorgverzekeraars uit het basispakket overgingen naar de aanvullende verzekering, was dit voor mij nog geen probleem. Halverwege 2015 kondigden de zorgverzekeraars grote inhoudelijke veranderingen aan met betrekking tot de kwaliteitseisen van de therapeuten: het PSBK. In mijn zoektocht over de inhoud van het PSBK bemerkte ik bij mezelf een enorme weerstand. Als de zorgverzekeraar gaat bepalen wat ik moet leren, wat doe ik dan? Ga ik mee in de eisen van deze zorgverzekeraar? Zijn deze eisen reëel? Hoeveel cliënten zijn zo aanvullend verzekerd om voor vergoeding in aanmerking te komen? Blijft het hierbij? Wat is de meerwaarde? Maakt mij dit tot een betere therapeut? Is dit mijn hart? Past dit bij mij?
Met deze vragen heb ik enorm geworsteld en alles in mij kwam in verzet. Vooral ook omdat dit betekende dat ik geen lid kon blijven van de beroepsvereniging; dat ik dus blijkbaar niet voldeed aan de gestelde kwaliteitseisen. Mijn verworven vrijheid om te leven vanuit mijn hart, geeft mij de mogelijkheid om te kiezen waarvoor en hoe ik mijn leven wil inzetten. Maar wat doe ik wanneer dat betekent dat ik ‘buiten de boot’ ga vallen? Laat ik mij dwingen dingen te doen die niet bij mij passen, die ik niet wil? Ik heb mijn keuze toen gemaakt: ik volg mijn hart en ga het niet doen, ook al betekent dit dat ik niet langer lid kan zijn van de beroepsvereniging.
Ik zal eerlijk zijn, ik volgde mijn hart en toch voelde ik een deuk in mijn ego ontstaan en mijn pseudo-zelf begon als vanouds te galmen: ik hoor er (weer) niet bij. De deuk zit er, maar ik ga deze keer niet mijn ‘pseudo stikkende’ best doen om het weg te poetsen. Hij mag er zitten, mijn ego kan het nu hebben.
In de zomer van 2015 viel het PSC Magazine op de mat. Daarin schreef Hanneke Nijkamp een prachtig artikel over PSBK, wat moet ik er mee? Hanneke omschreef precies de argumenten en afwegingen die ik voor mezelf aan het maken was geweest. Zij schreef namelijk (ik citeer): “Intervisie, bijscholing, supervisie, cursussen etc. zijn van groot belang voor de eigen ontwikkeling als therapeut. Beroepsverenigingen hanteren hiervoor een PE-puntensysteem waarbij een deel gewaarborgd is in kwaliteitsbewaking. Maar zodra de zorgverzekeraar gaat bepalen wat er in mijn spreekkamer gebeurt, is dat een stap te ver. Ze vertellen niet inhoudelijk hoe ik mijn werk moet verrichten, maar ze beïnvloeden momenteel wel waar ik tijd en geld in moet investeren qua bij- en nascholing. Het belangrijkste voor jou als therapeut is om je handelen, denken en wijze van werken langs de volgende meetlat te leggen: kan je nog jezelf zijn als therapeut en daarin groeien en ontwikkelen, of word je beperkt door de regels van buitenaf, waardoor je beknot wordt in je handelen richting de cliënt? Hoe vrij voel jij je als therapeut om datgene te doen waar de cliënt baat bij heeft?”
Zulke rare vragen en overwegingen waren het dus niet. Ik ben een enneagram type 9, vandaar misschien de behoefte om bevestiging en erkenning. Ik heb het soms gewoon even nodig, dat mag. Dank je wel Hanneke, mijn ego fleurt op en de deuk begint te slinken!
Enkele maanden later kwam het NFG met goed nieuws voor al diegenen die geen PSBK kunnen of wilden volgen. De NFG heeft een nieuw register geopend voor therapeuten die er bewust voor kiezen om niet mee te gaan met de nieuwe PSBK/MBK-eis van de zorgverzekeraars. De naam van dit register is OCR (Onafhankelijk Complementair Register). Bij registratie in het OCR hoef je niet te voldoen aan de PSBK- of MBK-eis of andere (steeds wisselende) eisen van de zorgverzekeraar. Dit betekent dat de consulten van cliënten niet meer vergoed worden door de zorgverzekeraars. Het betekent wel dat mijn cliënten weten, dat ik aan de kwaliteitseisen voldoe, die de beroepsvereniging NFG stelt aan therapeuten. Opnieuw voel ik mijn ’type-negen-trekje’: ik word gehoord en gekend, professioneel bevonden.
“Bewaar je hart boven al wat te bewaren is, want daaruit ontspringt het leven.” Een tekst uit de Bijbel die voor mij zoveel meerwaarde heeft gekregen door de opleiding, maar ook meerwaarde krijgt door ervaringen zoals deze, zelfs als dat een deuk oplevert. Daar, in de ontmoeting met mijn authentieke hart, mezelf zijn en blijven zoals mijn Schepper bedoeld heeft. Dát is voor mij echt leven, dát is vrijheid. Vanuit die vrijheid mag ik kiezen hoe ik mijn praktijk vorm wil en kan geven.
Ik heb mij ingeschreven voor een studiedag over verhalen schrijven. Ik heb al zulke mooie sprookjes/verhalen gehoord en gelezen van cliënten. Ik heb gemerkt hoe onbewuste denkpatronen daardoor zichtbaar worden. Cliënten zijn verbaasd over hun eigen gedachtegangen in het verhaal. Ik ben ook verbaasd en verwonderd wat verhalen schrijven doet. Daar wil ik meer van weten, me verder in bekwamen. Daar heb ik zin! Zo zoek ik naar bijscholing, literatuur en ontmoetingen, die ik als gereedschap kan gebruiken in mijn praktijk. Waar ik in wil investeren, waar ik geld en tijd voor vrij wil maken. Zo wil ik verantwoordelijk en met kwaliteit in beweging zijn en blijven!
O ja en niet geheel onbelangrijk… ik ben inmiddels weer helemaal uitgedeukt!
www.talitha-koem.nl
