Waarom geloven helpt
Psychosociale zorg en geloven, dat knelt altijd een beetje. Wij begeleiden mensen in hun leven van alledag. In het leren omgaan met wie ze zijn en met hun omgeving. Zodat ze dichter bij zichzelf komen, op een praktisch en doelgerichte manier. Geloven klinkt toch meer als een stelsel van regels voor wie wel en niet verlicht raakt of in de hemel komt. Het is iets ‘buiten jezelf om’, buiten het aardse. Daardoor houden we het veelal buiten ons werk.
Dat vind ik zo jammer! Want hoewel Nederland sneller ontkerkelijkt dan de Paus mea culpa kan zeggen, bloeit onze spiritualiteit maar door. En laat het nu juist die spiritualiteit zijn waar wij in onze begeleiding dankbaar gebruik van kunnen maken. De vraag ‘waar geloof je in’, mits vrij en zonder oordeel gesteld, kan een ongekend gevoel van zin geven en een motor aanzetten achter innerlijke groei en succesvolle veranderprocessen.
Hoe? Zomaar een paar voorbeelden uit mijn praktijk.
Een vrouw die overwerkt is geweest, heeft moeite met het aannemen van complimenten voor dingen die haar geen moeite kosten, die haar van nature goed afgaan. Ik kies een andere route dan de ‘leer-van-jezelf-houden’-route (al werken we uiteraard ook aan zelfcompassie) en vraag haar van wie ze gelooft dat ze haar kwaliteiten gekregen heeft. “Ik geloof dat ik bij mijn geboorte al wel bepaalde kwaliteiten in me had, maar dat ze vooral in mijn leven de ruimte hebben gekregen. Door mijn ouders, mijn leraren, mijn partners.” Ik stel voor dat ze de complimenten in gedachten aan hen doorgeeft. Dat doet ze en gelijk voelt ze een enorme dankbaarheid voor alle mensen die hebben bijgedragen aan haar ontwikkeling als mens, om te worden wie ze nu is. Vanuit die dankbaarheid durft ze zichzelf nog meer te laten zien.
Een man van begin veertig wil meer tot bloei komen. Hij wil de wereld trakteren op wie hij is. “Ik ben op zoek naar mijn dharma,” zegt hij. Een hindoeïstische term, die hij zelf duidt als zijn plicht, zijn roeping, dat wat hij te doen heeft. Op momenten waarop hij het moeilijk heeft, herinner ik hem hieraan. Dat geeft hem inspiratie.
Een jonge vrouw weet wel dat ze niet op haar plek zit in haar werk, maar vindt het eng om een stap te zetten. Eerder heeft ze me verteld dat ze met haar man elke week naar een protestantse kerk gaat. Ik vraag haar: “Wat wil God met jou?” Ze schiet vol. Na een tijdje in stilte gewandeld te hebben antwoordt ze: “Hij wil dat ik hiermee leer omgaan, dat ik durf te stappen, ook al vind ik dat eng. Hij zal me de kracht geven die ik nodig heb.”
Een man in de spitsuurfase van zijn leven worstelt vreselijk met zowel zijn werk als zijn relatie. Al wandelend kan hij wat afstand nemen. “Wat komt deze situatie je brengen?”, vraag ik hem. Hij gelooft niet dat deze situatie hem met een reden overkomt, dat iets of iemand hem dingen op zijn levenspad legt. Wel gelooft hij dat je overal iets uit kunt leren, hoe vervelend of moeilijk ook. Zijn zoektocht naar wat hij hiervan kan leren, geeft hem de motivatie om dat ook daadwerkelijk te doen.
Het maakt niet uit waar wij zelf in geloven. Het enige wat we hoeven te doen, is onze kramp bij het woord ‘geloven’ loslaten. Zodat we onze gesprekspartners naar een diepere dimensie kunnen brengen waar ze de inspiratie, hoop en het vertrouwen vinden die hen helpt bij het vervolgen van hun levensweg.
Jamie Nederpel is wandelend loopbaancoach en schrijver van het boek Het is altijd het goede weer. www.werkvanuitjenatuur.nl
Waarom geloven helpt in de praktijk
Waarom geloven helpt, wordt duidelijk zodra je merkt dat spiritualiteit mensen dichter bij zichzelf brengt. Ook al ontkerkelijkt Nederland, spiritualiteit blijft bloeien en kan een motor zijn achter innerlijke groei. Meer columns over spiritualiteit en hulpverlening lees je op Curova. Achtergrond over spiritualiteit is te vinden op Wikipedia.
