Vanuit een andere hoek bekeken: een ABC van aanvullende therapieën
Een ABC van aanvullende therapieën en geneeswijzen. Deel 4 van deze rubriek belicht osteopathie, orthomoleculaire geneeskunde en shiatsu therapie.
Osteopathie
Osteopathie is een manuele geneeswijze met als doel het lokaliseren en herstellen van functiestoornissen in de beweeglijkheid van spieren, gewrichten en weefsels. De geneeswijze is gebaseerd op de logica en toegepaste kennis van anatomie, fysiologie en pathologie.
De osteopatische benadering gaat ervan uit dat het lichaam constant in beweging is, zowel bewust als onbewust. Spieren, botten, ingewanden, bloedvaten zijn allen in beweging en zijn daarmee ook van elkaar afhankelijk. Het hele lichaam is namelijk door middel van bindweefsel, zenuwen en bloedvaten met elkaar verbonden.
Als de beweeglijkheid ergens in het lichaam is verstoord, om wat voor reden dan ook (bijvoorbeeld ziekte, stress, of eetgewoonten), kan dit dus lokaal of op andere plaatsen klachten veroorzaken. Osteopathie kan in dat geval helpen.
Osteopathie kan bij een groot aantal klachten werken en is geschikt voor baby’s, kinderen, volwassenen en ouderen.
Orthomoleculaire geneeskunde
In de orthomoleculaire behandelwijze staat het streven voorop om met de voeding zoveel mogelijk nodige en nuttige voedingsstoffen binnen te krijgen en zo weinig mogelijk schadelijke stoffen. Helaas is het, ook voor een gezond persoon, bijna onmogelijk om via de voeding optimale hoeveelheden van bepaalde voedingsstoffen te consumeren.
Zowel met het doel ziekten te voorkomen als met het doel ziekten te behandelen, kan het nodig zijn, naast een zo volwaardig mogelijke voeding, extra voedingsstoffen in de vorm van voedingssupplementen in te nemen. Orthomoleculaire geneeskunde bevordert het zelfgenezend vermogen door het lichaam de voedingsstoffen aan te bieden die het nodig heeft om gezond en vitaal te zijn.
Shiatsu therapie
Het woord shiatsu is afgeleid van twee Japanse woorden: ‘shi’ is vinger en ‘atsu’ is druk. Shiatsu betekent dus vingerdruk. Het is een massagevorm gebaseerd op de oosterse gedachte dat al het leven uit energie bestaat. Ook hier is het uitgangspunt dat bij gezonde mensen de energiestromen in balans zijn. Bij stress en ziekte ontstaat er disbalans. Door het drukken en masseren van specifieke punten op het lichaam met de duim, de vingers en de handpalm, kan de shiatsutherapeut de energiestromen weer vloeiend laten lopen.
Deze massagevorm werd als volksgeneeswijze al eeuwenlang in China toegepast. Ongeveer in de 6e eeuw na Christus werd deze geneeswijze door boeddhistische monniken naar Japan gebracht. Tokujiro Namikoshi (1905-2000) heeft deze massagevorm verder ontwikkeld. In 1957 werd het door Japan erkend als een officiëel behandelingssysteem. Naast de Namikoshi shiatsu bestaan er andere vormen van shiatsu. Zij hebben alle gemeen dat lichaam en geest als één geheel worden gezien en dat shiatsu het natuurlijke genezingsproces stimuleert.
Daarnaast werkt shiatsu preventief, is het rustgevend en houdt het de spieren soepel. Doordat shiatsu een milde en aangename therapievorm is, is het toepasbaar op alle leeftijden, van baby’s tot ouderen.
Bron: www.zorgwijzer.nl en www.nwp-natuurgeneeskunde.nl
