Inhoudsopgave
De impact van stotteren op het dagelijks leven wordt vaak onderschat, blijkt uit een enquête van het Del Ferro Instituut onder 191 cursisten in Nederland en Duitsland.
Bijna de helft van de mensen met een stotterprobleem heeft last van depressiviteit en 1 op de 6 denkt weleens serieus na over zelfdoding, een cijfer dat de impact van stotteren pijnlijk duidelijk maakt. Dat blijkt uit een enquête van het Del Ferro Instituut, uitgevoerd onder 191 cursisten in Nederland en Duitsland, variërend in leeftijd van 8 tot 56 jaar. Het Del Ferro Instituut werkt met de Del Ferro-methode: een bewezen oplossing tegen stotteren en ademgerelateerde klachten.
De bevindingen uit de enquête benadrukken de ernstige impact van stotteren op het sociale leven en de arbeidskansen van de getroffenen. Internationaal onderzoek naar de bredere impact van stotteren bevestigt dit beeld: mensen bij wie stotteren aanhoudt tot in de adolescentie en volwassenheid, hebben een verhoogde kans op angst, depressie en suïcidale gedachten in vergelijking met mensen die niet stotteren. In Nederland stotteren ongeveer 170.000 mensen, wat betekent dat de impact van stotteren een aanzienlijke groep mensen raakt in hun dagelijks functioneren.
De enquête toont verder aan dat 78 procent van de respondenten weleens gepest is vanwege hun stotteren, waarvan 20 procent vaak of altijd. Depressiviteit is een veelvoorkomend probleem. 49 procent van de respondenten geeft aan in mindere of meerdere mate depressief te zijn geweest.
Een schrijnend voorbeeld is Stijn Raijmakers (26), die, door jarenlange pesterijen en ondanks tien jaar logopedie geen vooruitgang had, een zelfmoordpoging ondernam. Gelukkig overwon hij zijn stotteren en schreef hij het boek Alleen rust kan je redden, waarin hij zijn ervaringen deelt om anderen te inspireren en bewustzijn te creëren over de impact van stotteren.
Discriminatie op de arbeidsmarkt
De enquête wijst ook uit dat 40 procent van de respondenten zich soms of vaak gediscrimineerd voelt, vooral bij sollicitaties. Dit leidt vaak tot een beperkte studie- of beroepskeuze, zoals blijkt uit de verhalen van een analist die onderwijzer had willen worden, een designer die piloot had willen worden en een natuurkundige die droomde van een carrière als journalist. Deze voorbeelden laten zien hoe de impact van stotteren zich niet beperkt tot het spreken zelf, maar doorwerkt in belangrijke levenskeuzes.
Deze cijfers laten zien dat de impact van stotteren verder reikt dan alleen de spraak zelf. Werkgevers en opleiders spelen een belangrijke rol in het verkleinen van deze impact van stotteren, bijvoorbeeld door sollicitatieprocedures aan te passen en meer begrip te tonen voor kandidaten die stotteren.
De Del Ferro-methode
De Del Ferro-methode, ontwikkeld door operazanger Len Del Ferro, richt zich op het trainen van de middenrifspier als oorzaak van stotteren. Volgens het instituut heeft deze methode wereldwijd duizenden mensen geholpen om stottervrij te worden, al benadrukken experts dat de impact van stotteren en de effectiviteit van behandelmethoden per persoon kunnen verschillen. Tijdens een vijfdaagse cursus leren deelnemers hun middenrifspier te trainen en werken ze aan het vergroten van hun zelfvertrouwen en het overwinnen van spreekangst, twee factoren die nauw samenhangen met de mentale impact van stotteren.
Voor meer informatie over de Del Ferro methode: www.delferro.nl
Voor wie zelf stottert of een naaste heeft die ermee worstelt, is het goed te weten dat er verschillende behandelmethoden bestaan naast de Del Ferro-methode, zoals logopedie en cognitieve gedragstherapie gericht op spreekangst. Wie meer wil lezen over de impact van stotteren en andere spraak- en taalonderwerpen, vindt op Curova meer achtergrondartikelen hierover.
Alleen rust kan je redden — Stijn Raijmakers
‘Mijn naam is Stijn, ik ben 24 jaar en heb autisme. In mijn jonge leven heb ik al veel meegemaakt. Zo ben ik jarenlang ernstig gepest, heb ik enorm gestotterd en werd ik zelfs opgenomen op een gesloten afdeling. Ik zat behoorlijk in de put en zag het leven op een gegeven moment niet meer zitten.
Toch is het me gelukt om uit het dal te komen. In dit boek deel ik mijn verhaal. Over mijn worstelingen, maar vooral over hoe ik me ben gaan richten op de positieve dingen in het leven en hoe ik het vertrouwen in mezelf heb teruggevonden.
Met dit boek hoop ik anderen te inspireren op verschillende gebieden, en te laten zien dat de impact van stotteren op je leven niet het eindpunt hoeft te zijn. Ik beschrijf mijn eigen ervaringen, waarmee ik graag mensen wil helpen die iets soortgelijks hebben meegemaakt, er misschien middenin zitten of het gewoonweg interessant vinden om over te lezen.’
Hoop en herstel mogelijk
Het verhaal van Stijn laat zien dat de impact van stotteren, hoe groot ook, niet het laatste woord hoeft te hebben. Met de juiste begeleiding, tijd en steun uit de omgeving is herstel mogelijk, ook na jarenlange worstelingen. Voor therapeuten en behandelaars die met cliënten werken die stotteren of worstelen met de gevolgen daarvan, is het belangrijk om oog te hebben voor zowel de spraaktechnische kant als de mentale impact van stotteren.
Signalen van somberheid, teruggetrokken gedrag of uitspraken over het leven niet meer zien zitten verdienen altijd serieuze aandacht, juist omdat de impact van stotteren zo vaak onderschat wordt door de buitenwereld. Een luisterend oor, zonder oordeel, kan voor iemand die stottert al een wereld van verschil maken.
