Mindfulness en compassie vormen de kern van het werk van David Dewulf, die laat zien hoe je deze vaardigheden dagelijks kunt toepassen.
Mindfulness en compassie in de praktijk
Door mindfulness en compassie te combineren, leer je milder om te gaan met jezelf en anderen. Lees meer verhalen in het PSC Magazine 2015 thema, of verdiep je in de wetenschappelijke achtergrond op Wikipedia.
We willen allemaal gelukkig zijn, maar dat blijkt niet altijd zo eenvoudig. Merk je daar iets van? Je opwinden voor het rode licht. Je ergeren als mensen niet rijden zoals je wil. Piekeren over moeilijkheden in je leven. Klagen over ‘het leven’…. Ga zo maar door. Er zijn wel wat dingen om ons over op te winden. Het leven loopt nu eenmaal niet altijd van een leien dakje. Bovendien maken anderen het ons dikwijls moeilijk!
Of hoeven we ons daarover niet zo op te winden? Zijn het anderen die ons ongelukkig maken? Of kunnen we zelf verantwoordelijkheid nemen voor de kwaliteit van het leven? Het begint met de bereidheid en eerlijkheid om te zien hoe we onszelf veel stress bezorgen. We doen het allemaal! We winden ons op voor een rood licht, hoewel het niet sneller groen wordt. We blijven ons ergeren aan die moeilijke collega ondanks het feit dat hij daardoor niet makkelijker wordt. Zinvol? Natuurlijk niet!
Je hoeft deze reactie niet te veroordelen. Ze hoort bij onze menselijke opmaak. Gelukkig maar. Deze primitieve stressreactie is gericht op zelfbehoud en overleven, en heeft ons toegelaten te blijven bestaan als mens. Zonder zouden we er als soort niet meer zijn. We zouden niet vluchten voor de leeuw, we zouden niet vechten voor ons leven en we zouden groot gevaar niet vermijden. In deze moderne wereld waar levensgevaar minder op de voorgrond staat, is de focus van onze veiligheidsscanner met haar stressreactie verplaatst naar overleven als “ik-concept”. Dat betekent ik met mijn waarden, doelen en opinies. En ik met mijn vooropgestelde ideeën. Dit zijn de ideeën waaraan, denk ik, ik, anderen of de wereld moet voldoen.
Natuurlijk zal het leven dat voortdurend verandert en zo divers is, daar altijd tegenin gaan, dag na dag. Nee, de lichten zullen niet altijd op groen staan als jij eraan komt. De mensen zullen niet opzijgaan in het drukke verkeer. Ze zullen je ook niet voorlaten aan de kassa. Je zult ook nooit de perfectie bereiken, ook al zou je dit willen! En mensen zullen hun kritiek niet sparen, hoe goed je je best ook doet.
Hoe ga je daarmee om? Ben je bereid dieper te kijken en verantwoordelijkheid te nemen voor jouw geluk en je leven? Het is je kans om niet steeds te verdrinken in de soms onstuimige golven van het leven en je stressreactie als antwoord daarop. Het is niet gemakkelijk, omdat onze stressreactie zeer sterk aanwezig is in onze opmaak. Maar het is wel mogelijk dankzij bewuste aandacht en heldere intentie. En mindfulness gaat over aandacht en intentie. Je kunt welbewust kiezen om niet de harde weg te volgen, wel de hartweg, de weg van compassie, wijsheid en respect.
En niet alleen voor jezelf natuurlijk, ook voor de wereld waarin je leeft. We hebben allemaal een geschenk voor deze wereld, voor dit leven, voor de mensen die er deel van uitmaken. Je kind zijn eerste liefdesverdriet, een vriend die wordt ontslagen, een collega die wordt geminacht. Kan je er zijn? Kan je je laten raken door hun pijn, en je tijd en betrokkenheid geven? Kan je compassievol luisteren? Doen wat nodig is! Of je kind zijn eerste lief, een vriend die wordt gepromoveerd, een collega die een opslag kreeg. Kan je hun vreugde delen? Kan je ze feliciteren vanuit je hart?
En natuurlijk jijzelf ook. Kan je de kracht vinden om te gaan voor wat je hart doet zingen? Kan jij je leven richting geven zoals je wenst in het diepste van jezelf? Misschien durf je er niet voor te gaan, je gelooft niet in jezelf. Je bent bang om afgewezen te zijn. En je blijft in je fauteuil zitten. De fauteuil der gewoonte. Je bent er niet echt gelukkig, maar het is wel comfortabel. Maar in die fauteuil zal je bezocht worden door twijfel, door de wens om op te staan, maar ook door de angst om dit werkelijk te doen. Dat tot op de dag, dat je alle moed bij elkaar raapt, opstaat en je levenstocht begint.
Het start met een innerlijke tocht, met een verkenning van wie je bent, wat je wilt, hoe je verder kan, wat je tegenhoudt en hoe je toch weer kan kiezen voor wat je echt wil. Het is een tocht met vallen en opstaan. Er zullen obstakels zijn en soms zal je ontdekken dat je een tijdje de verkeerde weg hebt bewandeld, dat je niet hebt nagestreefd wat je werkelijk wou en dat je brokken hebt gemaakt. Soms is je vertrouwen misbruikt geweest en ben je het Noorden kwijt. Je weet het gewoon niet meer. Het zijn momenten waarop je stil dient te worden. Je schakelt terug van het doen, naar het zijn, van drukte naar rust, van lawaai naar stilte. Je maakt terug contact met je nobele ruimte waar je kunt kiezen voor wat echt belangrijk is. Je verzamelt terug je moed en je begint opnieuw aan je tocht en je ontdekt dat alles wat je nodig hebt, al klaar ligt op je pad. Je hoeft alleen maar op de staan, open aandacht te geven en je tocht te beginnen ….
(Bron: Heartful leven. Mindful werken. David Dewulf. Uitgeverij Lanno)
David is arts en volgde opleidingen over de hele wereld. Hij legde zich toe op Mindfulness, Tao, Life Coaching en Mind/Body Medicine. Hij gaf lezingen in Harvard post graduaat. David is oprichter en coördineert de werking van het Instituut voor Aandacht & Mindfulness (www.aandacht.be) en de nieuwe initiatieven zoals mindfulness voor jongeren en de opleidingen. Hij werkt samen met de universiteit Gent en Leuven voor wetenschappelijk onderzoek. David is auteur van een twaalftal boeken over mindfulness waaronder ‘Heartful leven, Mindful werken. Balans in je leven’, ‘Mindfulness voor Jongeren’, ‘Mindfulness voor kids’, ‘Mindful gelukkig. 7 bronnen van innerlijke vreugde’ en ‘Jezelf accepteren met mindfulness en compassie’.
David Dewulf geeft op zaterdag van de PSC-Dagen een lezing over dit onderwerp.
