Martine Clausen, moe-distisch
“Ik ben een Dudist.” (spreek uit Doedist) Terwijl we stevig doorliepen naar een nabijgelegen vegetarisch restaurantje dat hij kende, keek ik hem van opzij aan. Ik had James zojuist ontmoet, terwijl we in de rij stonden voor een ‘book signing’ na een lezing in Londen. Ik peilde of hij een grapje maakte.
“Een Boeddhist?”
“Nee Dudist. Van Dudisme.” Ik had nog nooit van Dudisme gehoord en blijkbaar vermoedde James al zoiets, want hij vroeg me of ik The Big Lebowski had gezien. Ik had van deze film gehoord maar wist niet meer of ik hem ook gezien had. James legde uit dat het in deze film gaat om een Dude en dat hieruit een beweging, het Dudisme, is ontstaan, compleet met heuse goeroe. En dat hij de geloften van het Dudisme officieel had afgelegd. We kwamen aan bij het restaurantje en genoten een heerlijk maal dat we zelf opschepten van een overdadig buffet.
Eenmaal thuis, een aantal weken later, keek ik The Big Lebowski. Nu snapte ik wat het inhield om een aanhanger van het Dudisme te zijn: een totaal relaxte ik-span-me-niet houding zonder tierelantijnen van uiterlijke schijn of inspanning om indruk te maken op anderen. Grappig genoeg kwam James tijdens onze eerste ontmoeting over als het prototype van de Engelsman met de stijve bovenlip, zo’n beetje het tegenovergestelde van een Dude.
Een aantal dagen later werd mij door mijn dochter verweten, dat ik duizenden boeken had gelezen en zogenaamd alles wist en dat ik het nu maar eens moest gaan toepassen want ik bakte er niets van. (Dank u!) Ik heb in het verkeer met mijn kroost zeker een beetje een Dudistische houding nodig. Zodra er iets niet gaat zoals volgens hen wenselijk, blijken wij ouders vreselijk in gebreke te zijn gebleven en zouden zij nog net niet beter af zijn in een pleeggezin. ‘Misschien moet jij maar eens stoppen met lezen’, knalde zij er als hekkensluiter, samen met de deur, uit.
Ik probeerde de taoïstische aanpak. Niet ondoordacht reageren op dit verwijt, maar de weg van doen door niet te doen. (“Hoe hard het lot met kwelling u mag slaan; wees stil, ge maakt het erger, laat begaan; wie duwt de golven van de zee terug? De poging zelf doet weer een nieuwe golf ontstaan.”) Dus zei ik niets. Ondertussen voegde ik een vleug boeddhisme toe: mij mindful richtend op de emotie-irritatie die opborrelde in mijn buik. Ik herinnerde mij tevens dat het leven lijden is en dat dit dus alleen kon worden voorkomen door mij te onthechten van de ontstane emotie. Ik keek als het ware van een afstandje naar mezelf en naar wat zich in mij voordeed. Aangezien de emotie vulkanisch borrelde, trachtte ik middels een mantra uit het hindoeïsme mijn gedachten in toom te houden: Ma Om, Om Ma, mij ondertussen op de ademhaling richtend zoals ik geleerd had tijdens een Vipassana-retraite (10 dagen stil zijn en 11 uur per dag mediteren op je adem). Visualiserend dat er een liefdevol licht om mijn boze dochter heen pulseerde waardoor zij zou kalmeren, trachtte ik vol compassie de 4 vragen van Byron Katie op de situatie los te laten. Aangezien de emotie nog altijd wassend was, in plaats van afnemend, paste ik de oud-Hollandse tel-eerst-tot-tien methode toe, maar dan versneld: 2-4-6-8-10, waarna ik de deur opende en achter haar aan brulde dat ze een ondankbaar nest was.
Ach mensen, dat is nu toch het lastige. We krijgen kinderen, maar niemand geeft ons een handleiding. Bovendien: wat voor het ene kind de juiste aanpak is, zou bij een ander kind wel eens averechts kunnen werken. Mijn dochter heeft gelijk, ik lees veel (understatement). Maar ja, dat wil nog niet zeggen dat je dan alles wat je leest, ook toe kan passen. Lezen over het boeddhisme maakt van mij nog geen Dalai Lama, maar wel leerde ik over compassie, en ik pas het wel degelijk heel vaak toe, maar dat weet mijn dochter niet…
Mocht u het zich afvragen: Ik heb nog een seconde serieus nagedacht over het ‘misschien moet jij maar eens stoppen met lezen’, maar dat idee heb ik verworpen. Ik kan het niet, ik wil het niet en ik denk er niet aan. O zo!
Wat is Dudisme precies?
Dudisme is een luchtige levensfilosofie geinspireerd op de film The Big Lebowski, waarin ontspanning en relativeringsvermogen centraal staan. Voor Martine voelt Dudisme als een prettig tegenwicht tegen de drukte van alledag. Lees meer PSC Magazine 2015 artikelen over levensfilosofieen, en verdiep je in de achtergrond via Wikipedia over Dudeism.
