Waarom multidisciplinair samenwerken werkt
Multidisciplinair samenwerken zorgt ervoor dat cliënten vanuit meerdere invalshoeken worden ondersteund. Meer achtergrond over multidisciplinaire samenwerking is te vinden op Wikipedia. Lees ook andere artikelen over hulpverlening in PSC Magazine 2015.
Multidisciplinair samenwerken: ins & outs
Via de mail krijg ik een aanvraag van het echtpaar Bos, Mieke en Jaap (gefingeerde namen), waarbij de relatie erg onder druk staat. Ze vragen of ze snel bij ons terecht kunnen om te kijken naar wat er te redden is. Ik mail hen snel terug en geef daarbij aan dat ik in die week ’s avonds een mogelijkheid voor een eerste afspraak heb.
Als zij op de eerste afspraak komen, merk ik veel verdriet bij beide partners, maar ook veel liefde voor de ander. Mieke vertelt mij dat ze niet meer weet hoe ze samen verder moeten, dat ze veel van Jaap houdt, maar dat ze niet merkt dat hij van haar houdt. Ze barst in tranen uit en Jaap weet niet goed wat hij moet doen en blijft rustig naast haar zitten. Ze vertelt dat ze het het ergste vindt, dat hij in een gesprek dat ze recent met elkaar hadden, aangaf dat hij niet wist of hij van haar hield, dat hij dat niet voelde. Dit heeft haar heel veel pijn gedaan en de wereld staat voor haar op haar kop.
Mieke en Jaap zijn mensen die beiden druk zijn met hun werk en hun gezin met 2 kinderen. Daarnaast ervaart Mieke chronische klachten waardoor zij haar energie zorgvuldig moet verdelen. Bij Mieke op het werk loopt het ook niet helemaal lekker en ze voelt zich daardoor ook moe en gaat richting overspannenheidsklachten. Ze vertelt dat ze moeilijk haar grenzen aan kan geven, dat ze niet goed weet wat ze wil en dat alle emoties door elkaar heen lopen, waardoor ze alle controle kwijt is. Jaap vertelt dat hij behoefte heeft aan vaker samen dingen doen, dat ze te weinig tijd hebben met elkaar om verder te groeien. Voor hem voelt het eerder alsof ze verder uit elkaar groeien. Als het gaat om emoties kan hij er niet zoveel mee; hij voelt ze niet, heeft er geen last van en vindt het ook geen probleem. Wat hij wel heel moeilijk vindt is, dat hij Mieke niet kan tonen dat hij van haar houdt op de manier die zij nodig heeft.
Gedurende het gesprek wordt duidelijk dat Mieke in alle emoties die zij ervaart, haar koers kwijt is geraakt en dat Jaap juist met al die emoties helemaal niets kan en de zaken nuchter bekijkt. We duiken dieper in het houden van en ik vraag Jaap hoe het bij hem werkt met emoties en houden van. Hij vertelt dat hij heel graag bij Mieke is en niet aan een andere vrouw moet denken, maar is dat houden van? Als het gaat om zijn kinderen geeft hij ook aan: wat ik dan ervaar, is dat nou houden van? Waar Mieke heel sterke emoties ervaart, voelt Jaap deze weinig.
Ik stel tijdens het gesprek waarin we de vragenlijsten en het behandelplan bespreken, de mogelijkheid voor van een parallel individueel traject. Mieke gaat aan de slag met haar emoties, grenzen bewaken en meer ordenen bij beeldende therapie en merkt dat de inzichten die zij krijgt en de ruimte die dit geeft in het ordenen van haar emoties, haar heel erg helpen om ook anders naar Jaap te kijken. Jaap gaat aan de slag bij psychomotorische therapie om te kijken welke emoties hij ervaart, hoe hij deze kan uiten en hoe hij Mieke kan laten merken en vertellen dat hij van haar houdt en dat hij er meer voor haar kan zijn, als zij dat emotioneel nodig heeft.
Mieke en Jaap zijn beiden in een individueel traject verder gegaan en het mooie is dat ik hen samen niet meer terug heb gezien, omdat het individuele traject zoveel handvatten gaf, dat zij samen beter konden praten en zij na een aantal keer aan hebben gegeven om af te ronden, omdat ze veel dichter naar elkaar toe zijn gekomen, elkaar beter hebben leren kennen en meer zien wat hun valkuilen zijn.
Ik vind het altijd heel bijzonder hoe je in zo’n multidisciplinaire samenwerking veranderingen ziet, die je niet verwacht als je mensen een bepaalde richting op begeleidt. Bij Mieke en Jaap verwachtte ik dat het nog best een tijd kon duren en dat de afstand die zij ervaarden naar elkaar en de pijn die er is door onbewust kwetsende woorden, langer de tijd nodig had om te helen. Maar dat bleek niet het geval; beiden zijn zo’n 4 keer individueel bij één van mijn collega’s geweest en dat was voldoende voor hen.
Mocht je zelf een casus hebben waarin je zou willen weten hoe wij dat binnen een multidisciplinair team zouden aanpakken, mail dan gerust naar info@caritasgroep.nl o.v.v. PSC Magazine Teamwork.
Hanneke Nijkamp, praktijkhouder Caritasgroep, psycholoog, relatiecounselor en supervisor. www.caritasgroep.nl
