NWP-voorzitter Ann Jurriëns-Velthorst, veelzijdig en ambitieus

Pakweg twintig jaar geleden was het voldoende als je als lid van een beroepsvereniging een diploma van een beroepsopleiding en medische basiskennis op zak had. De zorgverzekeraar vergoedde al snel het grootste deel van het consult. Nu moet je als therapeut voldoen aan allerlei regels, wetten en voorwaarden en geregistreerd zijn bij een aantal instanties. Hoe lastig dat vaak ook is, de keerzijde is wel dat niemand meer met goed fatsoen onze rechtmatige plek als zorgprofessional in de samenleving kan betwisten.

Ook het bestuurswerk van een beroepsvereniging in ons vakgebied is een stuk complexer geworden. Het NWP-bestuur kan ervan meepraten. Zo is het al lang niet meer mogelijk om het werk er ‘even’ bij te doen in een paar vrije uurtjes in het weekend of in de avond. Het vereist tegenwoordig professionele inzet, kennis en vaardigheden om de belangen van de leden goed te behartigen. In haar column in het vorige nummer van dit blad, schreef voorzitter Ann Jurriëns-Velthorst dat ze haar praktijk in de afgelopen jaren had afgebouwd. Een bewuste keuze omdat ze zich had gerealiseerd dat de voorzittersfunctie veel tijd vraagt als je die goed wilt uitvoeren: ‘Als je ergens met heel je hart voor staat, ben je bereid daarvoor concessies te doen.’ Ze had inmiddels 20 jaar praktijk gevoerd.

Tijdens de afgelopen algemene ledenvergadering had iemand gevraagd wie zij precies was. Sinds ze zich uitgebreid heeft voorgesteld in het eerste nummer van het NWP Magazine (2017), zijn er inmiddels vier jaar verstreken. Een tijd waarin veel nieuwe leden aantreden en er veel is veranderd. Reden voor Ann om nu een update te geven van haar functies en werkzaamheden en nog even kort te vertellen wat haar achtergronden zijn.

Zo is ze behalve NWP-voorzitter ook al heel wat jaartjes technisch voorzitter van het Tuchtcollege, waarin momenteel nog slechts één advocaat zitting heeft. Samen met collega’s werkt ze aan een nieuwe vorm van deze organisatie, wellicht wordt het een stichting. Daarnaast is ze kortgeleden, vanuit haar NWP-voorzittersfunctie, vicevoorzitter van de Koepel Alternatieve Behandelwijzen (KAB) geworden. Ze zegt daarover: ‘Dat gebeurde eigenlijk min of meer op een heel natuurlijke manier. Ik nam deel aan vergaderingen bij de KAB met als doel die organisatie te helpen optimaliseren en ook andere verenigingen erbij te betrekken. Zo bracht ik een aantal ideeën naar voren om het werk naar een hoger niveau te tillen. Eén van mijn adviezen was dat de organisatie meer toekomstbestendig zou moeten gaan werken. Denk daarbij aan vernieuwing van de administratie, de website, modernere communicatietechnieken, kwaliteitsbeheersing en certificering. Ook gaat het om efficiënter en beter inspelen op de behoeften van de leden, die ondersteund moeten worden bij interpreteren en toepassen van de diverse wetten en eisen van verschillende instanties. Kortom, de koepel moest naar mijn idee een betere basis krijgen en vooruitstrevender worden, alleen dan is het voor de NWP zinvol erbij aangesloten te zijn.’

Vanuit die gedachte adviseerde ik een vicevoorzitter aan te stellen. Dat zou het bestuur een betere basis geven en iemand zou de voorzitter kunnen vervangen als dat nodig is. Vervolgens kreeg ik de vraag of ik de taak van vicevoorzitter op me wilde nemen. Tja, wie A zegt, moet ook B zeggen, dus heb ik die functie aanvaard. Ik hoop op deze manier veel voor de NWP te bereiken, hoewel ik me realiseer dat aan al mijn ambitieuze plannen wel een prijskaartje hangt. Want voor specialistische taken moet je soms expertise van buitenaf inhuren. Voorlopig zijn we als KAB nog druk met de administratie onderbrengen bij een ander kantoor, een nieuwe penningmeester inwerken, verbinding met de aangesloten beroepsverenigingen zoeken en beleidsdagen organiseren.’

Dat Ann is gevraagd voor de functie, is niet zo verwonderlijk. Ze is breed opgeleid en een zeer ervaren bestuurder. Als jonge vrouw werd ze verpleegkundige, waarna ze vrij snel doorgroeide als hoofd van een chirurgische afdeling in het ziekenhuis waar ze werkte. Ze rondde een docentenopleiding af en kreeg vervolgens een staffunctie aangeboden als ziekenhuishygiënist, waarvoor ze een microbiologie-opleiding volgde. Daarna kreeg ze haar eigen laboratorium om onderzoek in uit te voeren. Ondertussen zette ze ook als arbo- en milieucoördinator een afdeling op. Omdat ze zich interesseerde voor het bestuursaspect van het werk, ging ze management studeren en werd ze voorzitter van de ondernemingsraad. Ongeveer 21 jaar geleden vormde haar opleiding tot natuurgeneeskundig fytotherapeut een volgende, grote wending in haar carrière. Van daaruit werd ze lid van de NWP. Vervolgens deed ze de opleiding voor orthomoleculair therapeut en kPNI 1, 2 en 3.

Het duurde niet lang of ze werd gekozen als bestuurslid van de NWP, waar op dat moment problemen waren binnen het bestuur. Om een groot financieel fiasco te voorkomen, ging ze dwars in tegen een riskant besluit van de toenmalige voorzitter. Er ontstond onenigheid, waarin zij een bemiddelende rol op zich nam. De voorzitter stapte toch op, waarna Ann werd gevraagd om interim-voorzitter te worden. Later werd ze voorzitter.

Ann woont in Aalten in de Gelderse Achterhoek. Wel een stuk vanaf de bebouwde kom, het weidelandschap omringt haar woonerf. Dat is een flink stuk land waar ook het woonhuis van haar zoon staat en waar zijn bedrijf is gevestigd. Haar tuin is een paradijs voor haar honden, Anns grote hobby. Elke ochtend is ze flink in de weer met haar viervoeters. Ze is niet alleen gek op dieren, ze is ook graag bezig met bloemen en planten, ze houdt van tuinieren. Op andere momenten leest en studeert ze graag. Daarnaast heeft ze nog een totaal andere belangstelling: snelle auto’s.

Op de vraag wat op dit moment voor de NWP belangrijke thema’s zijn waaraan ze wil werken, antwoordt ze: ‘Ik merk dat leden veel last hebben van de coronatijd. Als bestuur wil je ze graag een hart onder de riem steken. We zijn bezig een koers uit te zetten voor als het weer beter gaat in de branche. Nieuwe leden werven, aan herkenbaarheid werken bij partijen als overheid, politiek, zorgverzekeraars en andere relevante instanties. Waar het kan en wenselijk is, gaan samenwerken. Ook belangrijk is ons op de consument te gaan richten. Daar hebben we begin dit jaar een zichtbare stap in gezet met het speciale consumentenmagazine Voor jouw gezondheid. Gezien al die plannen zou ik een oproep willen doen aan de leden, want er valt veel werk te verzetten. Niet alleen nu, maar vooral in de nabije toekomst. Zijn er die geïnteresseerd zijn in het bestuurswerk en daar tijd voor hebben? Ik nodig ze graag uit om zichzelf aan te melden. Ze mogen een jaar de tijd nemen om met ons mee te lopen en zich het werk eigen maken. Elk bestuur moet zich tenslotte op een bepaald moment vernieuwen. Dat kan het beste als je daar tijdig op anticipeert.’