Gezegdes zijn als kleine raadsels, verborgen boodschappen die ons uitnodigen om dieper na te denken over de alledaagse dingen in het leven. Ik hoor mensen dit vaak zeggen en ik vraag mij dan af of ze bewust zijn wat ze precies zeggen. Of zeggen we dit uit ons onbewustheid zonder er verder over na te denken?
Ik ben gek op taal, heerlijk om uit te pluizen wat iemand nu werkelijk wil vertellen.
En in de praktijk is dit heel herkenbaar. In mijn vak is het belangrijk dat we doorvragen; dan pas komen we werkelijk daar wat er werkelijk van binnen afspeelt.
Neem bijvoorbeeld de uitdrukking ‘ik loop mezelf voorbij’. Een zin die we vaak horen wanneer mensen zich overweldigd voelen door hun drukke leven, constant in een race tegen de tijd. Maar hoe kunnen we onszelf fysiek voorbijlopen? Ons lichaam is ons voertuig, ons thuis, en toch lijken we soms te vergeten om even stil te staan en op adem te komen.
Is het werkelijk waar dat een deel van ons voorbij zal lopen? Wat zeg je dan tegen jezelf als je voorbijloopt? Of zwaai je even naar jezelf?
En wat te denken van ‘naast mijn schoenen lopen’. Een beeldende beschrijving van iemand die zichzelf overschat, opschept over zijn prestaties en zijn ego opblaast tot buitensporige proporties. Maar hoe kunnen we letterlijk naast onze schoenen lopen? Onze voeten blijven netjes binnen het schoeisel, toch?
En dan hebben we ‘buiten hem om lopen’. Een uitdrukking die suggereert dat we iemand negeren of zijn gezag niet erkennen. Maar hoe kunnen we buiten iemand om lopen als we fysiek gescheiden zijn door afstand en ruimte?
Last but not least, ’tegen een muur aanlopen’. Een beeld dat spreekt van obstakels, tegenslagen en vastlopen in ons streven naar succes. Maar bestaat die muur wel echt? Is het niet eerder een metafoor voor onze eigen angsten, twijfels en beperkingen die we onszelf opleggen?
Deze gezegdes lijken misschien absurd als we ze letterlijk nemen, maar ze dragen diepe symboliek en wijze lessen in zich. Ze herinneren ons eraan dat we één zijn met ons lichaam, onze geest en onze omgeving. Ze nodigen ons uit om bewust te worden van onze grenzen, onze behoeften en ons welzijn.
Dus laten we niet naast onze schoenen lopen, maar stevig met beide voeten op de grond blijven staan. Laten we niet onszelf voorbijlopen, maar de tijd nemen om te rusten, te reflecteren en te herstellen. Laten we niet buiten anderen om lopen, maar empathie tonen en verbinding maken. En laten we niet tegen muren aanlopen, maar onze angsten overwinnen en onze dromen nastreven.
En daarbij beseffen dat we uit één lichaam bestaan en niet uit meerdere die uit je lichaam floepen. Wees in je lichaam! Voel je lichaam!
Laten we deze gezegdes niet alleen als woorden zien, maar als wijze leidraden op onze reis naar zelfbewustzijn en zelfzorg. Want in het begrijpen van deze kleine raadsels, vinden we de sleutel tot een vervuld en evenwichtig leven.
